متن نظریه مشورتی
شماره نظریه 1988/92/7 - 14/10/92 شماره پرونده 92-186/1-875 نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضائیه 1-با توجه به اينكه در ماده 262 قانون مجازات اسلامي مصوب 1392 دو مصداق براي سبّ نبي بيان شده است، يعني قذف و دشنام، و دشنام به معناي نام زشت، فحش، طعنه، بهتان و لعن است بنابراين هر گفتار يا نوشته اي كه دلالت بر اين معاني داشته باشد، سب محسوب مي شود. 2- هر اهانتي سبّ نبي محسوب نمي شود و چنانچه مصداق بند يك باشد، سبّنبي محسوب مي گردد. 3- وصف عظام يك وصف احترامي است و شامل كليه پيامبران الهي مي گردد. 4- در مواردي كه مطالب اهانت آميز به پيامبر اسلام(ص) و يا انبياء ديگر از مصاديق سب نباشد مطابق ماده 513 قانون مجازات اسلامي مصّوب 1375 تعيين مجازات مي گردد. 5- دشنام يكي از مصاديق توهين و اخص از آن است و مفهوم آن به شرح بند يك است و تشخيص آن بالحاظ عرفيات جامعه و با در نظر گرفتن شرايط زماني و مكاني و موقعيت اشخاص به عهده قاضي رسيدگي كننده است.ق