متن نظریه مشورتی
مطالب جاری آرشیو جستجو تاریخ: مرداد 24, 1394 11:49 نظرات: 0 نظر نمایش: 621 مرتبه تعداد امتیاز: 0 نظریه مشورتی 7/93/1834مورخ 1393/8/4 مستفاد از ماده234 قانون آئین دادرسی کیفری مصوب 1392 این است که تعّهد وثیقه گذار یا کفیل، قائم به شخص است و با فوت آنها موضوع تعّهد مزبور منتفی می گردد. بنابراین و با توجه به ماده251 قانون فوق الذکر که اعتبار قرارهای تأمین و قابلیت اعمال آنها را تا شروع به اجرای حبس و تبعید یا اقامت اجباری و با اجرای کامل سایر مجازاتها و یا صدور قرارهای منع و موقوفی و تعلیق تعقیب ، تعلیق اجرای مجازات و مختومه شدن پرونده به هر کیفیت می داند و پس از آن قرارهای تأمین لغو می شود. با این حال به موجب ماده507 قانون مارّالذکر، قاضی اجرای احکام مکلّف است ،در خصوص محکومٌ علیه که در پرونده فاقد تأمین است، قرار تأمین متناسب صادر نماید، و چون در مواردی که به لحاظ فوت وثیقه گذار یا کفیل، قرار تأمین صادره منتفی است، بنابراین در صورت تحقّق شرایط مذکور، متهم یا محکومٌ علیه حسب مورد، مکلّف به معرفی کفیل و وثیقه گذار خواهد بود و لذا احکام مربوط به متهم در ماده234 قانون آئین دادرسی کیفری مصوب 1392 بالحاظ شرایط مذکور در ماده251 این قانون به محکومٌ علیه نیز قابل تسری می باشد.