خلاصه جریان پرونده
در این پرونده شعبه اول دادگاه خانواده شهرستان شهرضا در خصوص دادخواست تقدیمی ش. د. فرزند ن. به طرفیت س. ق. د. فرزند س. و س. ق. د. فرزند غ. ، به خواسته مطالبه وجه، مطالبه خسارات دادرسی و خسارت تاخیر تادیه، پس از بررسی موضوع به موجب دادنامه شماره 288230-1401/1/18 با عنایت به خروج موضوع خواسته ( پرداخت دین از ناحیه غیر مدیون ) از موارد مصرح در ماده 4 قانون حمایت خانواده مصوب 1391 و صلاحیت دادگاه خانواده به استناد مستند مذکور و مواد 26 و 27 قانون آیین دادرسی مدنی و مستفاد از رأی وحدت رویه 769مورخ 26/4/1397 دیوان محترم عالی کشور قرار عدم صلاحیت به شایستگی محاکم محترم عمومی حقوقی * صادر و پرونده را برأی رسیدگی به ان دادگاه ارسال نموده است. و رسیدگی به پرونده به شعبه 2 دادگاه عمومی حقوقی شهرستان شهرضا ارجاع گردیده است. و این شعبه نیز به موجب دادنامه شماره 01176990-1401/2/7 با این استدلال که: . . . ادرس احدی از خواندگان مجهول مکان بوده و خوانده دیگر به ادرس * می باشد.
به استناد مواد 11 و 26 و 27 قانون آیین دادرسی مدنی قرار عدم صلاحیت به اعتبار شایستگی و صلاحیت رسیدگی دادگاه عمومی حقوقی شهرستان کرمانشاه صادر کرده است. متعاقبا شعبه 13 دادگاه عمومی حقوقی کرمانشاه نیز به موجب دادنامه شماره 0794328-1401/3/2 با این استدلال که: . . .
خوانده ردیف دوم دارأی سامانه ثنا می با شد وحسب اقامتگاه ثبت شده برأی وی در سامانه، محل اقامت نامبرده * می باشد. ، بنابرأین ملاک صلاحیت نیز همان اقامتگاه ثبت شده در ثنای شخص می باشد. واین اقامتگاه مطابق ماده 12 ایین نامه نحوه استفاده از سامانه های رأیانه ای یا مخابراتی مبنای صلاحیت خواهد بود، درنیتجه این دادگاه نیز با نفی صلاحیت از خود، اعتقاد به صلاحیت دادگاه حقوقی شهرستان شهرضا دارد. مستندا به مواد 26 و 27 قانون یاد شده قرار عدم صلاحیت خود را به شایستگی دادگاه عمومی حقوقی شهرستان شهرضا ( شعبه دوم ) صادر و پرونده را در اجرأی ماده 28 قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور مدنی به دیوان عالی کشور ارسال نموده که رسیدگی به این شعبه ارجاع شده است.
هیأت شعبه در تاریخ بالا تشکیل است. پس از قرأیت گزارش آقای م. ب. ( عضو ممیز ) و بررسی محتویات پرونده و مشاوره اعضای به شرح اتی مبارت به صدور رأی می گردد.