رأی دادگاه
عقد ازدواج بین زوجین در دیماه 1394 با مهریه 72 قطعه سکه تمام بهار ازادی و هزینه سفر زیارتی منعقد گردیده است. زوجه به علت سوی معاشرت زوج و امتناع او از پرداخت نفقه تصمیم به طلاق و جدایی گرفته است. دادگاه با توجه به سوابق دعوی بین زوجین و نظریه پزشکی قانونی در مورد اختلال روانی زوج دوام زندگی مشترک بین انها را غیرممکن دانسته حکم به الزام زوج به مطلقه نمودن زوجه صادر نموده است. بذل مقدار اعظم حقوق مالی از سوی زوجه دلالت بر صحت ادعای او در مورد وقوع در مشقت دارد. فرجامخواهی وکیل زوج باهیچیک از جهات ماده 371 قانون آیین دادرسی مدنی انطباق ندارد. و ایراد و اشکال موثری بر نحوه رسیدگی و توجه به دلایل و رعایت اصول و قواعد دادرسی در پرونده مشاهده نمی گردد.
هیأت شعبه مستندا به ماده 370 همان قانون رأی فرجام خواسته ( دادنامه شماره 2479 – 400 صادره از شعبه 22 دادگاه تجدیدنظر استان فارس ) را ابرام می نماید. /ح شعبه پنجاهم دیوان عالی کشور م. پ. – مستشار ج. – عضومعاون