رأی دادگاه
عقد ازدواج در تیرماه 1400 با مهریه 114 قطعه سکه تمام بهار ازادی منعقد شده است. زوج در اجرأی ماده 1133 قانون مدنی تصمیم به انحلال عقد گرفته است. و دادگاه پس از ارجاع موضوع اختلاف به داوری و رسیدگی به حقوق مالی زوجه مبادرت به صدور گواهی عدم امکان سازش نموده است. و بر اساس ان زوج مکلف شده است. مهریه را به اقساط پرداخت و مبلغی را به عنوان نفقه به زوجه بپردازد در خصوص اجرأی شرط تنصیف و اجرت المثل ایام زندگی مشترک و نحله با توجه به عدم زندگی مشترک زوجین حقی به زوجه تعلق نگرفته است. فرجامخواهی زوج نسبت به رأی صادره از دادگاه تجدید نظر با هیچیک از جهات ماده 371 قانون آیین دادرسی مدنی انطباق ندارد. دادگاه وفق ماده 29 قانون حمایت خانواده نسبت به حقوق مالی زوجه تعیین تکلیف کرده است. و ایراد و اشکال موثری بر نحوه رسیدگی و توجه به دلایل و رعایت اصول و قواعد دادرسی در پرونده مشاهده نمی گردد. هییت شعبه مستندا به ماده 370 همان قانون رأی فرجام خواسته ( دادنامه شماره 3794 – 400 صادره از شعبه پنجم دادگاه تجدید نظر استان لرستان ) را ابرام می نماید. /ح شعبه پنجاهم دیوان عالی کشور ح. ط. – رییس ج.
– عضومعاون