نمونه رای با موضوع: خواهان و اعلام وجود علقه زوجیت دائم بین طرفین با اعلام اینکه مساعی دادگاه و داوران در اصلاح

در تاریخ 1399/5/22 آقای ح. م. بطرفیت همسرش خانم ز. ر. م. دادخواستی بخواسته صدور گواهی عدم امکان سازش جهت اجرأی صیغه طلاق بلحاظ سوی رفتار خوانده به شعبه *تقدیم نموده و شورا پس از تشکیل جلسه و استماع اظهارات طرفین سرانجام بلحاظ عدم حصول سازش بین طرفین پرونده به محاکم خانواده *ارسال که حسب الارجاع در شعبه *ثبت و مورد رسیدگی قرار میگیرد. خانم ط. ب.

وکیل پایه یک دادگستری با تقدیم وکالتنامه از جانب خواهان ( زوج ) اعلام وکالت نموده است. درجلسه رسیدگی مورخ 99/9/15 خواهان و وکیل وی حضور یافته لکن خوانده حاضر نشده ولی لایحه دفاعیه ای تقدیم و طی ان مخالفت خود را با طلاق اعلام داشته است. درأین جلسه خواهان اظهارداشت من همسر شرعی و قانونی زوجه هستم و در سال 97 ازدواج و عروسی کرده ایم و مواقعه هم صورت گرفته است. ولی هنوز صاحب فرزند ی نشده ایم و چون همسرم مشکل روحی و روانی داشته و پرخاشگر بوده لذا میخواهم ایشان را طلاق دهم و زوجه در مورد نفقه اش اقدام کرده و اجرأییه هم صادر شده و ماهیانه یک میلیون و یکصد و پنجاه هزار تومان من محکوم به پرداخت شده ام و در مورد استرداد جهیزیه هم اقدام و در مورد مهریه نیز از طریق اجرأی ثبت اقدام کرده است. که ماشین و ملک تجاری را توقیف نموده است.

وکیل زوج اظهار داشت سخنان موکل مورد تایید است. و حق و حقوق زوجه را طبق قانون می پردازد. دادگاه قرار ارجاع امر بداوری صادر نموده و زوج خواهان طی لایحه مورخ 99/9/15 و ارائه تصویر نوشته مورخ 99/1/27 اعلام نموده که زوجه در تاریخ 99/1/27 ذمه اینجانب را نسبت به تمامی مهریه خود به میزان 110 سکه بهار ازادی بصورت منجز و قطعی ابرأی کرده است.

داوران منصوب زوجین باتفاق نظریه کتبی خود را که حاکی از عدم حصول سازش بین طرفین بوده تقدیم داشته اند سرانجام دادگاه ختم رسیدگی را اعلام و پس از اظهارعقیده قاضی مشاور بموجب رأی شماره 979 مورخ 99/10/7 پس از ذکر خواسته خواهان و اعلام وجود علقه زوجیت دائم بین طرفین با اعلام اینکه مساعی دادگاه و داوران در اصلاح ذات البین موثر واقع نگردیده لذا با لحاظ نظر موافق قاضی مشاورو باستناد ماده 1133 قانون مدنی و مواد 26 و 27 قانون حمایت خانواده مصوب سال 1391 گواهی عدم امکان سازش بین زوجین جهت اجرأی صیغه طلاق صادر و نوع طلاق را رجعی و مدت اعتبار گواهی صادره را سه ماه پس از ابلاغ دادنامه قطعی اعلام و زوج را مکلف نموده که ماهیانه مبلغ یک میلیون و پانصد هزار تومان بابت نفقه ایام عده و همچنین مبلغ یک میلیون تومان بعنوان نحله به زوجه پرداخت نماید. و توضیح داده که در مورد نفقه و مهریه قبلا اقدام شده است.

و طرفین فاقد فرزند مشترک می باشند سپس زوجه نسبت به دادنامه مزبور تجدیدنظر خواهی نموده که پس از طی تشریفات قانونی و وصول پرونده بمرجع تجدیدنظر *وضوع رسیدگی و طی دادنامه شماره *مورخ 1399/12/4 اعتراض تجدیدنظر خواه را غیرموجه و دادنامه تجدیدنظر خواسته را مطابق موازین قانونی تشخیص و ضمن رد اعتراض تجدیدنظرخواه دادنامه تجدیدنظر خواسته را تایید نموده است. دادنامه اخیرالذکر در تاریخ 1399/12/4 به زوجه ابلاغ شد و نامبرده در تاریخ 1399/12/16 با تقدیم دادخواست نسبت به ان فرجامخواهی نموده که پس از تبادل لایحه و وصول پرونده به دیوان عالی کشور جهت رسیدگی به این شعبه ارجاع گردیده است. دادخواست فرجامی و لایحه جوابیه بهنگام شور قرائت میگردد.

هیأت شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید.

پس از قرائت گزارش آقای ع. ممیز و ملاحظه اوراق پرونده مشاوره نموده چنین رأی می دهد: