متن رأی
به موجب بند 11 ماده 11 قانون اساسنامه شرکت ملی نفت ایران مصوب 1353/05/20 اراضی واقع در خارج از محدوده شهرها که برأی عبور لوله های نفت و گاز و انواع دیگر مواد نفتی یا ایجاد شبکه مخابراتی مورد احتیاج شرکت باشد عرصه مجاناً از طرف شرکت تصرف شده و مورد استفاده قرار خواهد گرفت و فقط قیمت اعیانی های موجود در آن با توافق با صاحبان اعیان تعیین و پرداخت می گردد. بنابرأین مطالبه بهای قیمت زمین توسط وکیل شاکی با استناد به مواد 1 و 4 لایحه قانونی نحوه خرید و تملک اراضی و املاک اشخاص برأی اجرأی برنامه های عمومی و عمرانی دولت مصوب 1358 به دلیل عدم تملک ملک مورد اشاره وجاهت قانونی ندارد. مضافاً اینکه تصرف مورد اشاره در بند 11 ماده 11 ذکر شده متفاوت از تملک می باشد. بنائاً علی هذا خواسته مطروحه غیر موجه تشخیص [داده] می شود. اما دادنامه صادره از شعبه 12 دیوان از حیث استناد به بند 9 ماده 50 قانون برنامه و بودجه کشور مصوب 1351 به لحاظ اعلام مغایرت آن با موازین شرعی توسط شورأی نگهبان وجاهت ندارد.
لکن از حیث نتیجه رأی استناد شعبه 12 به بند 11 مذکور با عنایت به عدم تحقق تملک توسط خوانده، منطبق با موازین قانونی می باشد. بنابرأین با اجازه حاصله از ماده 120 قانون دیوان عدالت اداری مصوب 1392 و مستنبط از ماده 18 قانون دیوان عدالت مصوب 1385 قرار رد درخواست اعمال ماده 18 صادر و اعلام می شود. این رأی قطعی است. دادرس شعبه اول تشخیص دیوان عدالت اداری ـ مستشاران شعبه اشراقی ـ جباری ـ ساریخانی ـ شریعت فر ـ یاورزاده