متن رأی
از آنجائی که مطابق ماده 9 قانون شکار و صید مصوب 1346 و اصلاحات بعدی آن پرداخت خسارت به خسارت دیدگان از ناحیه حیات وحش تنها به افراد و مزارع و باغها پیشبینی شده و هیچ گونه ذکری از احشام برده نشده است و علی هذا خوانده مسئولیتی به جبران خسارت وارده به احشام ندارد. چرا که مسئولیت به جبران خسارت قاعدتاً یا ناشی از قرارداد خصوصی بوده و یا ناشی از وضع قانون می باشد و در موارد مثل مانحن فیه که مسئولیت به جبران خسارت ناشی از قانون موضوعه بوده در این صورت تعیین مورد یا موارد از مصادیق با خود قانون مربوطه خواهد بود که به آن تصریح شده باشد و در غیر موارد و مصادیق مصرحه، اصل بر عدم شمول آن است و بنابرأین و علاوه بر آن حفظ و مراقبت از احشام به عهده صاحب و مالک آن است که از خطر احتمالی مورد تهدید احشام را حفظ و نگهداری کنند و محیط با آنان اداره محیط زیست مسئول مراقبت و نگهداری احشام نبوده و علی هذا عدم ذکر احشام و حیوانات اهلی از گاو و گوسفند و قاطر در قانون بنظر با توجه و حکمت بوده است.
بنابرأین در خصوص مورد خواسته به خسارت به احشام(گوسفندان)خوانده مرتکب تخلف نشده است و شکایت وارد نیست و به استناد مفهوم مواد 10 و 11 قانون تشکیلات و آئین دادرسی دیوان عدالت اداری حکم به رد شکایت صادر و اعلام می گردد.
در خصوص ایراد صدمه بدنی به شخص شاکی و از آنجائی که مطابق ماده 9 قانون شکارو صید مصوب 1346 و اصلاحات بعدی آن پرداخت خسارت به خسارت دیدگان از ناحیه حیات وحش به افراد در اشخاص پیشبینی شده است و اصل وقوع خسارت از صدمه بدنی توسط گراز وحشی حسب اوراق و محتویات پرونده محرز و مسلم بوده و لذا شکایت وارد تشخیص و به استناد مواد 10 و 11 قانون تشکیلات و آئین دادرسی دیوان عدالت اداری حکم به ورود شکایت صادر و اعلام می گردد. تعیین میزان خسارت با دادگاه عمومی حقوقی شهرستان محل وقوع حادثه می باشد. رأی صادره ظرف بیست روز ازتاریخ ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی در شعب تجدید نظر دیوان عدالت اداری می باشد. دادرس شعبه هشتم دیوان عدالت اداری - نیکزاد