متن رأی
در این پرونده خواهان آقای ح. ذوق با وکالت مع الواسطه آقای م. م. دادخواستی به خواسته مطالبه مبلغ چهارصدو سی و شش میلیون ریال بابت تتمه اجرت المسمی از خرداد سال 1386 لغایت 1386/6/20 و مطالبه اجرت المثل معادل اجرت المسمی از 1386/6/21 لغایت پایان دی ماه 1388 جمعاً به مدت سی و یک ماه با احتساب کلیه خسارات قانونی و حق الوکاله وکیل به طرفیت خوانده آقای ع. ف. با وکالت آقای ح. ن. تقدیم داشته است، بدین توضیح که خواهان و خوانده هر کدام مالک سه دانگ مشاع از پلاک های ثبتی 47600 4476 و 47599 4476 و 47611 4476 بخش هفت تهران بوده اند و تا تاریخ 1386/6/20 نسبت به سهم خواهان قرارداد اجاره ای بین خواهان و خوانده منعقد گردیده است و ماهیانه مبلغ چهارده میلیون ریال اجاره بها تعیین شده است و دادگاه طی دادنامه شماره 930928 مورخه 1393/7/23 مبادرت به صدور حکم به مبلغ چهل و دو میلیون ریال بابت سه ماه اجور معوقه نموده و خوانده را به پرداخت محکوم نموده است.
و نسبت به اجرت المثل معادل اجرت المسمی قرار عدم استماع صادر نموده است که باتجدیدنظرخواهی از آن، شعبه محترم چهل و چهار دادگاه تجدیدنظر استان تهران با نقض این قسمت از رأی بدوی به موجب دادنامه شماره 940244 مورخه 1394/3/10 جهت رسیدگی ماهوی پرونده را اعاده نموده است، اینک دادگاه در مقام رسیدگی ماهوی است، آنچه مسلم است اینکه خواهان و خوانده در پلاک های مذکور به نحو مشاع بالمناصفه مالک بوده اند و تا تاریخ 1386/6/20 نسبت به سهم خواهان قرارداد استیجاری وجود داشته است و موجر مستحق دریافت اجرت المسمی بوده است اما برأی تصرفات مستاجر خارج از قرارداد اجاره موضوع منطبق با ماده 494 قانون مدنی خواهد بود. بنابرأین با انقضاء مدت اجاره و عدم تقاضای تخلیه عین مستاجره، اماره بر اذن موجر در ادامه تصرف مستاجر می باشد و مستاجر در صورتی باید اجرت المثل بدهد که استیفاء منفعت کرده باشد. زیرا سکوت موجر دلیل رضای وی بر ادامه انتفاع مستاجر می باشد و در واقع مستاجر ماذون در تصرف پس از انقضاء مهلت بوده است.
همانطور که در دادنامه شماره 930928 مورخه 1393/7/23 و مستند به پاسخ استعلام از شهرداری می باشد از تاریخ 1387/5/21 لغایت 1388/10/30 مستاجر ( خوانده) هیچ تصرفی در مال مشاع نداشته است و انتفاعی ازآن نمی برده است. لذا در این مدت موجر مستحق اجرت المثل نخواهد بود لذا نسبت به این مدت خواسته خواهان را بلاوجه دانسته و حکم به بی حقی خواهان صادر و اعلام می دارد. اما از تاریخ 1386/6/21 لغایت 1387/5/21 خواهان را محق در دریافت اجرت المثل معادل اجرت المسمی دانسته و مستنداً به مواد 494، 501 و 581 و582 قانون مدنی خوانده را به پرداخت مبلغ یکصدو پنجاه و چهار میلیون ریال به مدت یازده ماه از قرار ماهی چهارده میلیون ریال به انضمام هزینه دادرسی و حق الوکاله وکیل طبق تعرفه در حق خواهان محکوم می نماید. رأی صادره ظرف بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظر خواهی است. رئیس شعبه 124 دادگاه عمومی(حقوقی)تهران- احمد قربانی قادی