خواسته
و دعوی خواهان آقای ع. الف. م. فرزند م. با وکالت قانونی آقای الف. م. فرزند م. به طرفیت آقای م. ف. فرزند م. با وکالت قانونی آقای ح. خ. ز. به شرح دادخواست تقدیمی صدور حکم بر الزام خوانده به پرداخت مبلغ 290/000/000 ریال وجه و با احتساب کلیه خسارات دادرسی و تاخیر تادیه دین می باشد.
وکیل قانونی خواهان در دادخواست تقدیمی بیان داشته که موکلش تحت عنوان قرض الحسنه مبلغ خواسته را به حساب خوانده واریز کرده است و نامبرده از استرداد وجه امتناع می نماید و تقاضای رسیدگی و صدور حکم قانونی را کرده است وکیل قانونی خوانده مدعی گردیده که با در نظر گرفتن مفاد ماده 265 خواهان حقی ندارند و بایستی ثابت نماید که وجه مذکور را تحت عنوان قرض الحسنه به موکلش پرداخت کرده است و تقاضای رد دعوی مطروحه را کرده است دادگاه با عنایت به اینکه مفاد ماده 265 قانون مدنی ناظر به این نکته می باشد که هر کس مالی به دیگری بدهد ظاهر در عدم تبرع است بنابرأین اگر کسی چیزی به دیگری بدهد بدون این که مقروض آن چیز باشد می تواند استرداد کند و وکیل قانونی خوانده دلیل و مدرکی که حکایت از مقروض بودن خواهان به موکلش نماید ارائه نکرده است و با این وصف خوانده مکلف به استرداد آن وجه به خواهان می باشد لذا بنا به مراتب مرقومی و با استناد به مواد 522 و 519 و 515 و 198 قانون آئین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور مدنی، دعوی مطروحه را ثابت و وارد تشخیص داده و حکم بر محکومیت خوانده را به پرداخت مبلغ 290/000/000 ریال بابت وجه تودیعی به حساب خوانده به عنوان اصل خواسته و مبلغ 8/972/000 ریال بابت هزینه های دادرسی و مبلغ 8/160/000 ریال بابت حق الوکاله وکیل و همچنین پرداخت خسارت تاخیر تادیه دین که موقع اجرأی حکم بر مبنای شاخص اعلامی از سوی بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران و از تاریخ 10/ 9/ 1394 (تاریخ ابلاغ مفاد دادخواست و وقت دادرسی که قانوناً تاریخ اطلاع خوانده از مطالبه وجه توسط خواهان محسوب می گردد چون سررسید دین مشخص نبوده است) و تا تاریخ پرداخت محاسبه و برآورد خواهد شد در حق خواهان صادر و اعلام می دارد رأی صادره حضوری و ظرف بیست روز از تاریخ ابلاغ قابل تجدید نظر خواهی در محاکم محترم تجدید نظر استان تهران می باشد.
رئیس شبعه 152 دادگاه عمومی حقوقی تهران- محرم رمضانی