خلاصه جریان پرونده
در پرونده پیوست آقای خ. الف. به وکالت از خانم س. ع. دادخواستی به طرفیت آقای م. ع. ع. به خواسته اثبات زوجیت و سپس مطالبه مهریه مقوم به سه میلیون و یکصدهزار ریال به انضمام خ س. ت قانونی از جمله هزینه های دادرسی حق الوکاله وکیل و کارشناس و غیره به دادگستری بابلسر تقدیم که پس از ثبت در تاریخ 94/3/3 جهت رسیدگی به شعبه اول حقوقی ارجاع شده است خواهان در توضیح خواسته مرقوم داشته « موکله اینجانب به تاریخ 93/1/7 به عقد موقت ( به مدت یکسال و با مهریه معلوم ) در آمده است عقد نکاح با صیغه عقد توسط عاقد در حضور خانواده زوجین و گواهان خوانده شده است و موارد و میزان مهریه نیز با حضور گواهان در صیغه نامه عقد موقت با امضاء زوجین پدر آنان و گواهان مشخص و معین گردیده است در ضمن کل مراسم عقد و شرأیط و مدت آن فیلمبرداری شده است. . .
»; شعبه مرجوعالیه پس از طی تشریفات قانونی دادرسی از جمله صدور دستور ابلاغ نسخه ثانی و تعیین وقت رسیدگی، تشکیل جلسه دادرسی، استماع گواهی گواهان واستماع اظهارات وکیل خوانده اجمالا مبنی بر اینکه «ادعای خواهان و وکیل خوانده وجاهت قانونی ندارد صحیح ایجاب و قبول نسبت به ادعای خواهان توسط موکله انجام نگرفته و شهادت شهود طبق ماده 1427 قانون مدنی اختلاف فاحش دارد ایضا
رأی دادگاه
اول همین دادگاه با استدلال کلاسه پرونده 931039 دلیل عقد را مردود اعلام داشته است و جالب توجه این است که اینجانب از عاقد خواندن صیغه را تقاضا نموده ام که عاجزاز خواندن در دادگاه بود و نامبرده دفتر ازدواج ندارد »;دادگاه ختم رسیدگی را اعلام و برابر دادنامه شماره 940001604 مورخ 94/10/6 چنین رأی داده است: « در خصوص دعوی خانم س. ع. فرزند الف. با وکالت آقای خ. الف. به طرفیت آقای م. ع. ع. فرزند س. با وکالت خانم ف. ب. ک. و ر. ن. مبنی بر اثبات زوجیت و الزام به پرداخت مهریه به تعداد پانصد سکه ی تمام بهار آزادی مقوم به 3/100/000 ریال بانضمام خ س.
ت دادرسی ملخص ادعای خواهان این است که در تاریخ 1393/1/7 به عقد موقت خوانده به مدت یکسال با مهریه ی معلوم از جمله پانصد سکه ی تمام بهار آزادی درآمده است قرار بود بعد از مدتی عقد دائم جاری شود خوانده از عقد دائم امتناع ورزیده است اثبات رابطه ی زوجیت موقت یکساله و الزام به پرداخت مهریه به تعداد پانصد سکه ی تمام بهار آزادی درخواست شده است ملخص دفاع خوانده و وکلای وی این است که تنها صحبت های مقدماتی انجام شده و وعده ی ازدواج بوده و صیغه ی عقد جاری نشده است دادگاه با توجه به رسیدگی های بعمل آمده از جمله دو حلقه سی دی تهیه شده از مراسم عقد که توسط قاضی رسیدگی کننده مشاهده و خلاصه ی آن به موجب صورتجلسه ی مورخ 1394/6/23 در پرونده درج شده است و حسب فیلم تهیه شده عاقد وصیغه ی عقد موقت یکساله از تاریخ 1393/1/7 لغایت 1394/1/7 به وکالت زوجین با مهریه ی مقرر بین طرفین جاری نموده است و گواهی گواهان در جلسه ی مورخ 1394/9/30این دادگاه که همگی بر جاری شدن صیغه ی عقد موقت گواهی داده اند به نظر دادگاه هیچ تردیدی برجاری شدن عقد نکاح موقت از تاریخ 1393/1/7 لغایت 1394/1/7 نمی باشد به استناد مواد 1062، 1070، 1082 قانون مدنی و مواد 198 و515 قانون آیین دادرسی در امور مدنی حکم به احراز رابطه ی زوجیت موقت خواهان و خوانده از تاریخ 1393/1/7 لغایت 1394/1/7 با مهریه ی مقرر بین طرفین که از جمله پانصد سکه ی تمام بهار آزادی است و الزام خوانده به پرداخت مهریه به تعداد پانصد سکه ی بهار آزادی و مبلغ 1/230/000 ریال بابت هزینه دادرسی و مبلغ 300/000 ریال بابت حق الوکاله ی وکیل (براساس مبلغ مندرج در وکالتنامه ) در حق خواهان صادر می گردد.
رأی دادگاه حضوری پس از ابلاغ ظرف بیست روز قابل تجدید نظر خواهی در محاکم تجدید نظر استان است. دادنامه صادره در تاریخ 94/10/23 ابلاغ شده آقای ر. ن. به وکالت از آقای م. ع. ع. با تقدیم دادخواستی که به شماره 94000270 مورخ94/10/23 ثبت گردیده از رأی دادگاه نخستین تجدیدنظر خواهی نموده است پرونده جهت رسیدگی به شعبه دوازدهم دادگاه تجدیدنظر مازندران ارجاع شده و شعبه مرجوعالیه مطابق دادنامه شماره 940001697 مورخه 94/12/17چنین رأی داده است «. . . در این پرونده خانم س. ع. باوکالت آقای خ. الف. به طرفیت آقای م. ع. ع. دادخواستی به خواسته اثبات زوجیت موقت و مطالبه مهریه تقدیم دادگستری بابلسر نمود که به شعبه اول ارجاع گردید شعبه یادشده پس از رسیدگی بموجب دادنامه شماره 9409971291101604 - 1394/10/06حکم به احراز رابطه زوجیت موقت بین تجدیدنظرخواه و تجدیدنظر خوانده از تاریخ 1393/01/07 لغایت 1394/01/07 با مهریه معلوم از جمله پانصد سکه تمام بهار آزادی و در بخش دیگر حکم به محکومیت نامبرده به تادیه پانصد عدد سکه تمام بهار آزادی بابت مهریه و پرداخت هزینه دادرسی و حق الوکاله وکیل صادر نمودند از این رأی آقای م. ع.
ع. باوکالت آقای ر. ن.
اعتراض و تقاضای تجدیدنظر نمود پرونده به دادگاه تجدیدنظر ارسال و سپس به این شعبه ارجاع گردید در این مرحله از رسیدگی دادگاه با توجه به اینکه از ناحیه تجدیدنظرخواه ایراد واعتراض موجه موثری که موجبات نقض دادنامه صادره را فراهم نماید بعمل نیامد زیرا باتوجه به آدرس اعلامی از سوی خواهان بدوی و نیز ارتباط دو دعوی ایراد شکلی وکیل تجدیدنظرخواه از حیث صلاحیت دادگاه و نیز طرح دو دعوی قابل پذیرش نیست و در ماهیت امر نیز در مجموع با توجه به اظهارات عاقد و گواهان تعرفه شده توسط خواهان بدوی اوراق پرونده جاری شدن صیغه عقد نکاح موقت با مهریه معلوم نیز ثابت است لذا رأی صادره با توجه به جهات و دلائل استنادی صحیح و صائب بوده و از حیث رعایت اصول و تشریفات دادرسی فاقد ایراد و اشکال مؤثر قانونی است از اینرو ضمن رد تجدیدنظرخواهی بعمل آمده به استناد ماده 358 قانون آئین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور مدنی دادنامه تجدیدنظرخواسته تأیید میگردد این رأی به استناد ماده 397 و بند الف ماده 368 قانون مذکور ظرف مهلت بیست روز پس از ابلاغ در قسمت مربوط به اثبات زوجیت موقت قابل فرجامخواهی در دیوانعالی کشور و در بخش مربوط به مهریه قطعی است.
»; رأی اخیرالصدور در تاریخ 95/1/19 ابلاغ شده آقای م. ع. ع. با وکالت آقای ن. و تقدیم دادخواست که به شماره 95000111 مورخ 95/1/29 ثبت گردیده از رأی دادگاه تجدیدنظر فرجامخواهی نموده است، دادگاه پس از انجام تشریفات مربوط به تبادل لوایح پرونده را به دیوان عالی کشور ارسال کرد. که پس از وصول و ثبت در دفتر کل در تاریخ 95/2/27 جهت رسیدگی به این شعبه ارجاع گردیده است، مشروح لوایح هنگام شور قرائت خواهد شد.
هیأت شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید پس از قرائت گزارش آقای سعید عمرانی عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده مشاوره نموده چنین رأی می دهد: