متن رأی
با توجه به محتویات پرونده های بدوی و تجدیدنظر و مستندات ابرازی زوجین بر دادنامه فرجام خواسته ایرادی وارد نمی باشد زیرا: 1- اینکه زوج بیان داشته است: زوجه به استناد تعهدنامه مورخ92/8/18 کلیه حقوق از جمله مهریه، نفقه و غیره و هر چیزی که حق قانونی زوجه محسوب می شود را به وی بذل نموده بنابرأین تعیین نحله توسط دادگاه بدوی و تأیید آن توسط دادگاه تجدیدنظر صحیح نمی باشد، صحیح نیست زیرا زوجه طبق بند 1 تعهدنامه مذکور در تاریخ92/8/18 مسائل مذکوره را بذل نموده است ولی تاریخ تقدیم دادخواست طلاق توسط زوج در تاریخ 94/4/30 می باشد.
2- بند ب تبصره 6 ماده واحده قانون اصلاح مقررات مربوط به طلاق مصوب 1371/8/28 با تصویب قانون حمایت خانواده مصوب91/12/1 نسخ نشده است زیرا در بند8 ماده 58 این قانون به این امر تصریح شده است در صورتی که متقاضی طلاق زوجه نباشد دادگاه باید مبلغی را به عنوان نحله تعیین نماید که زوج به زوجه بپردازد و تاریخی که دادگاه حکم صادر نموده و این الزام را بر زوج وارد نموده 94/2/23 بوده یعنی حدود سه سال قبل زوجه حقوق حاصل شده در آن زمان را بذل نموده است نه حقی که هنوز حاصل نشده و با صدور گواهی عدم امکان سازش حاصل می شود و ابراء و بذل مالم یجب صحیح نمی باشد بنابرأین زوجه مستحق نحله می باشد. علی هذا دادنامه فرجام خواسته ابرام می گردد. /ر جعفر الهی (مستشار)محمد ربّانی نژاد( عضو معاون)