متن رأی
در خصوص دعوای آقای س. ن. فرزند ف. به طرفیت خانم ف. ک. فرزند ج. به خواسته الزام خوانده به تمکین با عنایت به اوراق و محتویات پرونده از جمله کپی سند ازدواج به شماره ترتیب 5358 که در دفتر رسمی ثبت ازدواج شماره 172 حوزه ثبت تهران تنظیم و پیوست پرونده است زوجیت دائم خواهان و خوانده محرز و مسلم است.
خواهان در شرح دادخواست تقدیمی و در جلسه دادرسی اظهار داشت خوانده بدون عذر شرعی از انجام از وظایف خود امتناع نموده و منزل مشترک را ترک نموده و علیرغم درخواست های مکرر و وساطت بستگان حاضر به بازگشت و تمکین نمی باشد. وی توضیح داد 15 سال است که رابطه خوبی نداریم. و در این مدت سعی کردیم همدیگر را تحمل کنیم این مشکل بعد فوت پدر خوانده و تمایل او به استقلال تشدید شد. او شکایت ترک انفاق کرد که قرار موقوفی تعقیب صادر شد. من برأی او اظهار نامه نوشتم و او با صراحت گفت به خانه بر نمی گردم.
خوانده پاسخ داد: من با خواهان زندگی سختی را گذراندم. او از من سهم الارث پدرم را می خواهدو بابت آن مرا مورد ضرب و جرح قرار داده است. مدام در خانه ما تنش است. او نهایت بی احترامی را به من می کند و می گوید تو مهارت زندگی نداری. او مرا تهدید می کند که بلائی سرت می آورم تا تاریخ بنویسد من حاضر به زندگی هستم مشروط بر اینکه مرا نزند و سهم الارث از من نخواهد دائره مددکاری در گزارش 1985 مورخ 1394/10/1 زوجین را مثبت ارزیابی کرد دادگاه هر چند خشونت علیه زنان معمولا پنهان و به دور از نظر ها صورت می. با این وصف قانون از دادگاه انتظار دارد تصمیمات قضائی را بر مبنای اسناد و مدارک اتخاذ نماید. و خوانده برأی اثبات ادعای خود تحصیل دلیل نکرد. و دلیلی بر سوء رفتار زوج ارائه نداد. و تمایل مشروط خود به تمکین را اعلام نمود.
لذا با توجه به اینکه تمکین از لوازم و شرأیط ذاتی عقد نکاح دانسته شد و از حقوق مرد به شمار می رود همچنین در مواقع خاص باید مقامی خانواده را رهبری کند و این حق به مرد داده شده است لذا دادگاه خواسته خواهان را وارد تشخیص داده به استناد ماده 1102 و 1114 قانون مدنی رأی بر محکومیت خوانده به تمکین عام و خاص از خواهان صادر و اعلام می نماید. رأی حضوری است و ظرف 20 روز قابل تجدید نظر خواهی در محاکم محترم تجدید نظر استان تهران می باشد. رئیس شعبه 254 دادگاه عمومی حقوقی تهران (خانواده 1 )- محمدکاظم محمدیان امیری