متن رأی
با بررسی اوراق و محتویات پرونده ملاحظه می شود که مشتکی عنه به رأی وحدت رویه هیأت عمومی شماره 149 مورخه 1387/3/12 هیأت عمومی دیوان عدالت اداری در مورد موجه بودن اخراج استناد نموده است درصورتیکه در دادنامه هیأت عمومی آمده است که در صورت نبودن شورأی اسلامی کارگاه نظریه انجمن صنفی برأی اخراج کارگر ضروری است ولی مشتکی عنه نه تنها دلیلی برنبودن شورأی اسلامی ارأیه نکرده است و به فرض نبودن شورأی اسلامی الزاماً می بایستی نظریه مثبت انجمن صنفی را قبل از اخراج اخذ نماید ولی چنین اقدامی صورت نگرفته است و هیچگونه تحقیقی در مورد ادعای کارگر مبنی بر اینکه به علت بیماری نتوانسته است درسرکار حاضر شود انجام نگرفته تا صحت و سقم ادعای وی در مورد مدت بیماری معلوم گردد وبا توجه به اینکه مشارالیه مدنی در بیمارستان و مجتمع آموزش رسول اکرم (ص) سخت مداوا بوده است و اینکه نوع بیماری وی آیا می تواند مانع کارکرد وی می تواند باشد یا خیر تحقیق کافی صورت نگرفته است و در مورد پرداخت بیمه نامبرده درأیام اشغال در بانک نیز تحقیق کافی صورت نگرفته و از مشتکی عنه درمورد پرداخت حق بیمه زمان اشتغال وی خواسته نشده است علیهذا با پذیرش اعتراض و تجدیدنظر خواهی مطروحه و نقض دادنامه شماره.
. . صادره از شعبه 39 دیوان عدالت اداری مقرر می دارد موضوع مجدد در کمیسیون تجدیدنظر مربوطه با رعایت مفاد این دادنامه و سایر مقررات و ضوابط مربوطه مورد رسیدگی قرار گیرد رأی صادره قطعی است. رئیس شعبه سوم تجدیدنظر دیوان عدالت اداری ـ مستشارشعبه مهری ـ پیرزاده