متن رأی
خانم ز. م. در تاریخ 1391/12/23 به وسیله وکیل آقای ع. ب. دادخواستی را به طرفیت آقای م. الف.
به خواسته صدور گواهی عدم امکان سازش (طلاق) به لحاظ عسروحرج تقدیم بدواً نظر کارشناس سازمان بهزیستی اخذ و پس از عدم حصول نتیجه سازش پرونده به دادگستری نکاح ارسال که به شعبه اول دادگاه حقوقی شهرستان نکاح ارجاع گردیده طرفین جهت رسیدگی دعوت و در تاریخ 1392/4/2 جلسه اول رسیدگی با حضور قاضی مشاور و خوانده تشکیل گردیده خواهان و وکیل وی حاضر نشده ولی لایحه ای تقدیم نموده است، اظهارات خوانده (زوج) اخذ شده دادگاه جهت احراز سوء معاشرت زوج قرار استماع شهادت شهود صادر نموده است در جلسه مورخ 1392/9/9 دادگاه از گواهان تعرفه تحقیق به عمل آورده که حسب اظهارات شهود درگیری و کتک کاری و اعتیاد زوج گواهی شده است دادگاه مراتب را به داوری ارجاع که پس از معرفی داور، نظر داورین مبنی بر عدم سازش لوایحی به دادگاه اعلام گردیده است رئیس دادگاه طی دادنامه شماره 93/00930 مبادرت به صدور رأی نموده مبنی بر اینکه اظهارات خوانده و گواهان تعرفه و دادنامه مشعر که بر محکومیت خوانده به پرداخت دیه به لحاظ ضرب و جرح و سه ماه و یک روز حبس به لحاظ ترک انفاق صادر شده موید عسر و حرج خواهان می باشد و اینکه داوران موفق به سازش شده اند، دادگاه عسر و حرج خواهان را محرز است با قبول خواسته با استناد به ماده 1130 قانون مدنی و تبصره الحاقی آن و مواد 29 و 32 و 33 قانون حمایت خانواده، حکم بر طلاق زوجه صادر و اعلام می دارد و در خصوص حقوق مالی زوجه با توجه به اعلام خواهان بر اینکه در خصوص مهریه حکم صادر شده است که 10 سکه از مهریه را بذل نموده و نفقه را بعداً مطالبه می نماید، اقدامی متصور نیست، خواهان می تواند جهیزیه خود را منتقل نماید و مدت اعتبار طلاق 6 ماه پس از قطعیت رأی خواهد بود و طلاق از نوع خلع و بائن اعلام و به لحاظ وقوع نزدیکی زوجه ملکف به تحمل سه طهر و عده می باشد، رأی صادره با توجه به ابلاغ واقعی حضوری است.
از این رأی توسط آقای م. الف.
خوانده (زوج) تقاضای تجدیدنظرخواهی شده است و در لایحه ضمیمه دادخواست تجدیدنظرخواهی قید نموده که قصد زندگی دارم و حاضر به جدائی نیستم پرونده به شعبه دوازدهم دادگاه تجدیدنظر استان مازندران ارجاع گردیده که جهت اخذ توضیح پیرامون تحقیق عسروحرج زوجه و سوء رفتار زوج وقت رسیدگی تعیین گردیده است و طرفین دعوت شده اند در جلسه مورخ 1393/6/15 به لحاظ عدم حضور طرفین موجبات رسیدگی فراهم شده و جلسه تجدید گردیده در مورخه 1393/9/15 جلسه رسیدگی با حضور طرفین و وکیل زوجه تشکیل و اظهارات آنان استماع و منعکس گردیده است، زوج اعلام نموده معتاد نیستم حاضرم بروم آزمایش و دو تا سه سال است ترک کردم و منکر سوء رفتار گردیده است، اگر همسرم بیاید منزل حاضرم نفقه وی را بپردازم من حاضر نیستم زنم را طلاق بدهم مهریه اش را می پردازم ولی طلاق نمی دهم و یک برگ دادنامه که حاکی از برائت وی از بزه ترک انفاق می باشد و محکومیت وی به پرداخت دیه کمتر از خمس به شماره 93/0057 شعبه 27 دادگاه تجدیدنظر مازندران را ارائه نموده است دادگاه جهت احراز وضعیت اعتیادی وی را به پزشکی قانونی معرفی نموده است که در پاسخ نتیجه آن منفی اعلام گردیده است سپس دادگاه به زوجه جهت ارائه دلائل و مدارک دال بر اعتیاد زوج به مواد مخدر و اخذ توضیح در مورد پاسخ گواهی پزشکی زوجه را دعوت نموده است وکیل زوجه نیز طی لایحه ای مراتب اعتیاد را توضیح داده است، مجدداً توسط دادگاه دستور تعیین وقت رسیدگی و دعوت از طرفین صادر گردیده و طرفین در جلسه مورخ 1394/3/9 حاضر گردیده و اظهارات آنان استماع و در صورت جلسه منعکس گردیده است و سپس یک مهلت یک هفته ای جهت صلح و سازش طرفین تعیین گردیده است و در تاریخ 1394/3/17 دادگاه ختم رسیدگی اعلام و به شرح دادنامه 94/00370 چنین رأی صادر نموده است که در این مرحله از رسیدگی ایراد و اعتراض موجه و موثری از ناحیه تجدیدنظرخواه به عمل نیامده رأی صادر و با توجه به جهات و دلائل استناد صحیح و صائب بوده و از حیث رعایت اصول و تشریفات داوری فاقد ایراد و اشکال موثر قانونی است لیکن زوجه در قبال اجرأی صیغه طلاق به غیر از چهل عدد سکه تمام بهار آزادی بابت مهریه بقیه مهریه و سایر حقوق مالی را بذل نموده علی هذا ضمن رد تجدیدنظرخواهی به عمل آمده به استناد ماده 358 قانون آئین دادرسی دادگاه عمومی و انقلاب در امور مدنی دادنامه تجدیدنظرخواسته تأیید می گردد، از این رأی توسط آقای م.
الف. (زوج) تقاضای فرجامخواهی شده و دادخواست و لایحه ضمیمه آن ثبت دفتر زندان شهرستان ب. شده و پرونده به این شعبه ارجاع گردیده که مفاد لایحه تقدیمی فرجام خواه به همراه گزارش در هنگام شور قرائت می گردد.
هیأت شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید.
پس از قرائت گزارش آقای سعید عالم عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده و نظریه کتبی آقای م. دیوسالار دادیار دیوان عالی کشور اجمالاً مبنی بر تأیید دادنامه شماره 94/00370 فرجام خواسته مشاوره نموده چنین رأی می دهد.