متن رأی
نظر به اینکه به موجب ماده واحده قانون اصلاح قوانین تنظیم جمعیت و خانواده، مصوب 1392/3/20 مجلس شورأی اسلامی، کلیه محدودیت های مقرر در قانون تنظیم خانواده و جمعیت مصوب 1372/2/26 لغو گردیده و مطابق تبصره 2 ماده واحده قانون فوق الذکر، استفاده مادران از مرخصی نه/9 ماه زایمان را با افزایش تجویز نموده است، و به موجب بند یک آیین نامه اجرأیی قانون مزبور، موضوع تصویب نامه شماره 92091/ت46527هـ مورخ 4/19/ 1392 هیأت وزیران (مدت مرخصی زایمان (یک و دو قلو) زمان اشتغال، چه در بخش های دولتی و یا غیر دولتی، نه ماه تمام با پرداخت حقوق و فوق العاده های مربوط برخوردار می شوند)، تجویز گردیده است، ضمن رد دفاعیات مشتکی عنه با توضیح اینکه: اولاً ـ تصویب قانون یادشده توسط مجلس و تأیید فقهای عظام شورأی محترم نگهبان، ایجاد تکلیف مالایطاق نمی نماید، ثانیاًـ تصویب قانون مذکور در راستای تمشیت از فرمایشات مقام عظمای ولایت و رهبر عظیم الشأن و فرماندهی کل قوا ادام الله ظله العالی، جهت توالد و تناسل بوده است.
ثالثاًـ مرخصی زایمان مورد نظر مقنن، جز در ادامه 6 ماه قبلی برأی نوزاد و مادرش میسور نبوده و عدم اعمال آن موجب آسیب هردو (مادر و نوزاد) می گردد؛ بنابرأین ایراد سازمان تأمین اجتماعی به ضروری نبودن دستور موقت، از باب اجتهاد در مقابل نص تلقی، و با رد دفاعیات مزبور، خواسته موجه تشخیص و مستنداً به تبصره 2 ماده واحده قانون صدرالذکر و بند یک آیین نامه اجرأیی یاد شده و با رعایت ماده 11 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب 1392 و وحدت ملاک از رأی 1423–1393/9/17 هیأت عمومی دیوان عدالت اداری، حکم به ورود شکایت دایر بر الزام تأمین اجتماعی (مشتکی عنه) به پرداخت حقوق و مزایای مربوط دوران 9 ماه مرخصی در حق شاکیه، صادر و اعلام می گردد. رأی صادره مستنداً به ماده 65 قانون اخیرالذکر، ظرف 20 روز پس از ابلاغ، قابل تجدیدنظر در شعب تجدیدنظر دیوان عدالت اداری می باشد. رییس شعبه 16 دیوان عدالت اداری عبدالمنافی