متن رأی
در خصوص تجدیدنظرخواهی آقای ع. الف. خ. با وکالت خانم ش. ص. بطرفیت آقای م. ت. س. نسبت به دادنامه شماره 640-1393/10/30 صادره از شعبه اول دادگاه عمومی بخش چهاردانگه که مشتمل بر نقض دادنامه غیابی 652-1392/12/21 و صدور حکم بر بطلان دعوی تجدیدنظرخواه مبنی بر مطالبه یک میلیارد و پانصد میلیون ریال بانضمام خسارات دادرسی و تاخیر تادیه می باشد با عنایت به رسیدگیهای بعمل آمده و نحوه استدلال دادگاه بدوی تجدیدنظرخواهی وارد و موجه نمی باشد زیرا تجدیدنظرخواه در دعوی نخستین اعلام نموده که مبلغ مزبور را بواسطه رابطه دوستانه با تجدیدنظرخوانده بعنوان قرض و برأی چند ماه طی سه فقره چک بین بانکی به ایشان پرداخت نموده که مقترض از استرداد مبالغ سرباز زده است. . . . .
این در حالی است که بر اساس مدلول ماده 265 قانون مدنی و دکترین حقوقی در این خصوص هرگونه پرداخت وجهی به دیگری ظهور در ایفای دین داشته و ظن غالب نیز در مراودات مالی موید این نظریه است بنابرأین خواهان استرداد باید ثابت نماید که وجه پرداختی بعنوان قرض بوده و یا عدم اشتغال ذمه خود را در این خصوص ثابت نماید که از توجه به مندرجات پرونده دلیلی بر تحقق قرض و یا عدم بدهکاری مشارالیه احراز نمی گردد بنابمراتب دادنامه تجدیدنظرخواسته که بر این مبنا استوار است خالی از اشکال و منقصت قانونی تشخیص این دادگاه مستنداٌ به ماده 358 قانون آئین دادرسی مدنی ضمن رد تجدیدنظرخواهی آنرا تائید مینماید این رأی قطعی است. شعبه 28 دادگاه تجدیدنظر استان تهران - رئیس و مستشار قاسم توکلی - رمضان نامدار