متن رأی
در خصوص دعوی بانک س. با وکالت آقای م. ن. به طرفیت 1-آقای خ. خ. ز. با وکالت آقای م. ن. ز. و م. خ. ح. 2- ف. ش. 3-شرکت س. خواندگان ردیف دوم و سوم با وکالت آقای م. ن. و خانم ب. ن. به خواسته مطالبه مبلغ سه میلیارد و پانصد میلیون ریال به انضمام خسارات دادرسی و تأخیر تأدیه بدین شرح که خوانده ردیف دوم به نمایندگی از خوانده ردیف سوم اقدام به صدور یک فقره چک به شماره. . . مورخ 1392/6/5 عهده بانک ت. به مبلغ شش میلیارد و سیصد میلیون ریال در وجه خواهان نموده است و خوانده ردیف اول به عنوان ضامن، ظهر این چک را امضاء کرده است ولی با مراجعه خواهان به بانک محال علیه چک مذکور منتهی به صدور گواهی عدم پرداخت شده است لذا خواهان تقاضای صدور حکم به محکومیت تضامنی خواندگان به پرداخت سه میلیارد و پانصد میلیون ریال به انضمام خسارات دادرسی و تأخیر تأدیه شده است.
وکیل خوانده ردیف اول طی لایحه دفاعیه شماره 3333 مورخ 1392/9/18 در دفاع اعلام نموده است که صدور چک با درج تاریخ محقق می شود و به لحاظ عدم درج تاریخ فرأیند صدور چک انجام نشده است و خواهان با درج و جعل تاریخ 1392/6/5 برخلاف واقع خواسته است چک را به نحوه دیگری جلوه دهد و چون خوانده ردیف اول در تاریخ مقرر نسبت به وصول وجه چک برنیامده است لذا وکیل خوانده ردیف اول دعوی ایشان را علیه ضامن که خوانده ردیف اول می باشد قابل استماع ندانسته و همچنین اعلام کرده است که منشاء صدور چک تسهیلاتی بوده است که شرکت خوانده در سال 87 دریافت و خواهان وثیقه ملکی و غیر ملکی بابت آن اخذ نموده و از طریق اجرأی ثبت وجه آن تسویه شده است، لذا تقاضای رد دعوی خواهان را نموده است. وکلای خواندگان ردیف دوم و سوم نیز طی لایحه دفاعیه شماره 3330 مورخ 1392/9/18 در دفاع اعلام نموده اند که چک مستند دعوی، تضمین بازپرداخت تسهیلات مالی بوده است که به لحاظ تأخیر خوانده ردیف سوم نسبت به وصول وجه از طریق تملک مورد رهن اقدام شده است و دیون خواهان پرداخت گردیده است لذا تقاضای رد دعوی خواهان را کرده اند.
این دادگاه با توجه به دادخواست تقدیمی خواهان و فتوکپی مصدق چک و گواهی عدم پرداخت آن و وجود اصول اسناد فوق الذکر در ید خواهان که دلالت بر مدیونیت خواندگان دارد و با توجه به نظریه کارشناس رسمی دادگستری در رشته حسابداری و حسابرسی که اعلام نموده است خوانده ردیف سوم از 1200760377892 ریال بدهی بابت اصل و سود و جریمه تأخیر تأدیه تا تاریخ 1392/10/25 دو فقره تسهیلات دریافتی از خواهان دریافت و جمعاً معادل 75269343949 ریال آن را بازپرداخت نموده است و بر اساس اسناد و قراردادهای فی مابین جمعاً معادل مبلغ 44807033943 ریال جریمه و تأخیر تأدیه از بدهی خوانده ردیف سوم باقیمانده است و با توجه به اینکه نظریه موصوف بر اساس مدارک ارأیه شده با اوضاع و احوال پرونده و رسیدگی های انجام شده منطبق به نظر می رسد و اعتراضات به آن نیز موجه نمی باشد و با عنایت به دفاعیات غیر موجه خواندگان و با عنایت به اینکه عدم درج تاریخ در چک نیز در فرض صحت دلیل بر عدم سندیت چک نمی باشد و می توان اینگونه فرض نمود که در این امر نمایندگی به خوانده در درج تاریخ داده شده است.
این دادگاه دعوی خواهان را وارد تشخیص و مستنداً به مواد 313 و 315 و 403 قانون تجارت و ماده 19 قانون صدور چک و مواد 198 و 502 و 515 و 519 و 522 قانون آئین دادرسی مدنی حکم به محکومیت تضامنی خواندگان به پرداخت مبلغ سه میلیارد و پانصد میلیون ریال بابت اصل خواسته و پرداخت مبلغ هفتاد میلیون و دویست و هیجده هزار ریال بابت هزینه دادرسی و پرداخت مبلغ بیست میلیون ریال بابت هزینه کارشناسی و نیز خسارت تأخیر تأدیه از تاریخ 1392/6/5 بر اساس مصوبه مجمع تشخیص مصلحت نظام صادر و اعلام می نماید. رأی صادره حضوری محسوب و ظرف مدت 20 روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی در محاکم محترم تجدیدنظر استان تهران می باشد. رئیس شعبه 107 دادگاه حقوقی تهران - ابراهیم کرمی