متن رأی
فرجامخواهی آقای و. ت.
نسبت به دادنامه شماره 1662- /93 شعبه 1393/11/29 شعبه پنجم دادگاه تجدیدنظر استان آذربایجان شرقی که در جهت تایید دادنامه بدوی و متضمن حکم بر احراز شرأیط اعمال وکالت در طلاق از طرف زوجه فرجام خوانده انشاء شده وارد و موجه نمیباشد زیرا زوجه خواهان بدوی و وکلای او بشرح دادخواست تقدیمی و توضیحات بعدی در جلسه اول دادرسی با ادعای بیرون راندن زوجه از منزل مشترک توسط زوج خوانده و ترک انفاق و ایراد صدمه بدنی عمدی زوج نسبت به زوجه وازدواج مجدد خوانده بدون اذن همسرش و تخلف وی از شروط ضمن العقد مقید در سند ازدواج طرفین درخواست طلاق زوجه را نموده اند و محتویات پرونده حاکی از آنستکه زوج فرجام خواه بشرح صورتجلسه دادرسی مورخه 1393/2/13صریحاً به ازدواج مجدد خود با خانمی که او را صیغه موقت نموده با وجود رد شدن درخواست اش بخواسته تجویز ازدواج مجدد از دادگاه اقرار نموده است بنابرأین با توجه به مجموع اوراق پرونده و اظهارات زوجین و وکلای زوجه در مراحل دادرسی و مستندات ابرازی از جمله سند عادی ازدواج موقت مجدد خوانده که بدون اذن همسرش و بر خلاف مفاد آرأی صادره از محاکم بدوی و تجدیدنظری استنادی (تصاویر مصدق از مدارک مزبور پیوست دادخواست بدوی است ) میباشد و مفاد خلاصه گزارش تنظیمی توسط دادگاه بدوی از پرونده های استنادی مربوطه تخلف زوج از شق 12 بند ب شروط ضمن العقد مقید در قباله نکاحیه طرفین که به امضاء ایشان رسیده محرز و مسلم بوده و بلحاظ ثبوت تحقق شرط مذکور و موجبات اعمال وکالت حاصل از تحقق شرط مرقوم برأی زوجه فرجام خوانده فراهم بوده و مشارالیها حق دارد که با اعمال وکالت حاصل از تحقق شرط نسبت به اجرأی صیغه طلاق و مطلقه کردن خود و ثبت رسمی آن اقدام نماید بنابرأین دادنامه های بدوی و فرجام خواسته در اساس مربوط به اصل خواسته که متکی بر ارزیابی ادله اثباتی و مبتنی بر استنباط قضائی و تشخیص دادگاه بوده و با توجه به جامع اوراق پرونده و اقدامات و رسیدگی های معموله موجهاً و منطبق بر موازین قانونی اصدار یافته و ایراد و اشکال موثر در تخدیش بر آراء صادره مترتب نمیباشد و اعتراضات فرجام خواه در حدی نیست که به اساس دادنامه فرجامخواسته و مبانی استنباط وتشخیص دادگاه خلل وخدشه ای وارد و موجبات نقض آنرا فراهم سازد النهایه اولاً: چون زوجه فرجام خوانده متقاضی طلاق از همسرش بوده و خصوص مورد از شمول مقررات ماده 29 قانون حمایت خانواده مصوب سال 1391 که صرفاً در مواردی که زوج متقاضی طلاق زوجه اش بوده بمنظور تحکیم بنیان خانواده و جلوگیری از سوء استفاده وی از اختیار مطلق اش در طلاق زوجه قابل اعمال و اجراء بوده خارج می باشد و بدین لحاظ ورود دادگاه بدوی نسبت به حقوق مالی زوجه فرجام خو انده و تعیین اجرت المثل ایام زندگی مشترک ایشان بمبلغ 122/556/600 ریال و مکلف نمودن زوج فرجام خواه بپرداخت آن در حق زوجه - بی آن که به طریق قانونی ( با تقدیم دادخواست و با پرداخت هزینه دادرسی ) مورد مطالبه قرار گرفته باشد – فاقد وجاهت قانونی بوده و از حدود خواسته زوجه فرجام خوانده تجاوز دارد فلذا به تجویز ماده 403 قانون آئین دادرسی مدنی دادنامه فرجام خواسته و نیز دادنامه بدوی در قسمتی که متضمن الزام زوج فرجام خواه بپرداخت اجرت المثل معینه در حق زوجه فرجام خوانده بوده نقض بلا ارجاع میگردد ثانیاً: چون مقتضای قانونی تحقق شرط ضمن عقد نکاح طبق ماده 26 قانون حمایت خانواده صدور حکم بر احراز شرأیط اعمال وکالت در طلاق از طرف زوجه بوده و مدت اعتبار این حکم طبق ماده 33 قانون اخیر الذکر شش ماه از تاریخ ابلاغ رأی فرجامی و یا انقضای مهلت فرجامی میباشد لذا عبارت: « مدت اعتبار گواهی عدم امکان سازش صادره.
. . الی. . . گواهی صادره از درجه اعتبار ساقط است » از قسمت اخیر دادنامه بدوی حذف و بجای آن عبارت: « مدت اعتبار حکم صادره طبق ماده 33 قانون حمایت خانواده مصوب سال 1391 شش ماه از تاریخ ابلاغ رأی فرجامی می باشد » به دادنامه بدوی اضافه و در نتیجه دادنامه فرجام خواسته در این قسمت بشرح فوق اصلاح میگردد و چون ایراد دیگری بر دادنامه فرجام خواسته وارد نمیباشد فلذا ضمن رد فرجامخواهی فرجام خواه مستنداً به ماده 370 قانون آئین دادرسی مدنی دادنامه فرجام خواسته با رعایت اصلاحات مزبور ابرام میگردد. رئیس و مستشار و عضو معاون شعبه 8 دیوان عالی کشور حسن عباسیان - سیروس کیقبادی - جعفر پور بدخشان