متن رأی
اینکه بکارت زوجه جزو صفاتی است که در صورت فقدان آن امکان فسخ ازدواج وجود دارد قابل قبول و موجه است، ولی خواهان پرونده بدوی در این مورد ادعائی ندارد بلکه ادله متعدد از جمله اقرار خود زوج بر بکارت جسمانی و پزشکی وی و اینکه در تنها مستند ارائه شده از ناحیه وی برأی فسخ، که تصویر طلاقنامه ازدواج ناموفق قبلی است سه بار بر دوشیزه بودن وی و غیر مدخوله بودن در هنگام طلاق تصریح شده بنابرأین مسئله عدم بکارت و فقدان صفت موضوعاً منتفی است و امّا اینکه نامبرده ازدواج ناموفقی در حدّ صرف اجرأی عقد و بدون عروسی و رابطه زناشوئی داشته است صرف نظر از اینکه شهود متعدد و از جمله فرد واسطه در ازدواج بر اطلاع زوج از موضوع سابقه ازدواج ناموفق زوجه شهادت داده اند اصولاً این موضوع عیبی نیست که کتمان آن تدلیس تلقی شود و علاوه بر همه این موارد فسخ امری فوری است و فردی که که مایل به استفاده از این حق قانون است بایستی فوراً اقدام کند و تأخیر در آن موجب سقوط حق فسخ می شود. علیهذا باستناد ماده 265 قانون آئین دادرسی مدنی دادنامه تجدیدنظرخواسته تأیید و ابرام و فرجامخواهی زوج مردود اعلام می شود.
شعبه 41 دیوان عالی کشور - رئیس و مستشار و عضومعاون علی رازینی - عبدالعلی ناصح - محسن یکتن خدایی