متن رأی
تجدیدنظرخواهی م. ص. ب. به طرفیت م. س. ز. نسبت به دادنامه شماره 1820 مورخ 1393/10/22 در پرونده کلاسه 1242 صادره از شعبه 278 دادگاه عمومی حقوقی تهران که به موجب آن گواهی عدم امکان سازش صادر گردید نظر به اینکه مهریه مشخص است و زوج بایستی قبل از اجرأی صیغه طلاق بپردازد و در مورد اجرت المثل و نفقه ایام عده اظهارنظر گردد و اینکه اموالی که زوج در مدت کوتاه زندگی به دست آورده باشد زوجه معرفی ننموده و عدم جمع بین شرط ضمن عقد تا نصف دارأیی و اجرت المثل و علی الخصوص رأی شماره 93/01 مورخ 1393/5/28 هیأت عمومی دیوان عالی کشور ایراد تجدیدنظرخواهی وارد نمی باشد زیرا دادنامه تجدیدنظر خواسته بر اساس محتویات پرونده و دلائل و مدارک ابرازی صحیحاً و مطابق مقررات قانونی خالی از هرگونه اشکال صادر شده و تجدیدنظرخواه در این مرحله از رسیدگی دلیل یا مدرک قانع کننده و محکمه پسندی که موجب نقض و بی اعتباری دادنامه معترض عنه را ایجاب ننموده و لایحه اعتراضیه متضمن جهت موجه نیست و تجدیدنظرخواهی با هیچ یک از شقوق ماده 348 قانون آئین دادرسی مدنی مطابقت ندارد.
لذا دادگاه ادعای تجدیدنظرخواه را وارد و محمول بر صحت تشخیص نداده دادنامه مورد اعتراض را منطبق با مقررات و اصول دادرسی می داند مستنداً به ماده 358 قانون آئین دادرسی مدنی ضمن رد دادخواست تجدیدنظرخواهی دادنامه تجدیدنظر خواسته را عیناً تأیید می نماید. این رأی صادره ظرف بیست روز پس از ابلاغ قابل فرجامخواهی در دیوان عالی کشور است. رئیس و مستشار شعبه 40 دادگاه تجدیدنظر استان تهران غلامرضا نحوی - علی نجفی سواد رودباری