نمونه رای با موضوع: بررسی رأی قضایی و مستندات قانونی پرونده

در این پرونده شرکت مهندسی الف. به طرفیت سازمان الف. مابقی بهاء قرارداد فروش مورخ 1385/4/19 را به مبلغ 157 هزار دلار و خسارات دادرسی و تأخیر تأدیه را مطالبه نموده است. شعبه 107 دادگاه عمومی حقوقی تهران به موجب دادنامه شماره 882-1392/10/22 با این استدلال که «پرداخت تتمه ثمن معامله بر اساس قرارداد و سند عادی مورخ 1386/1/29 منوط به انجام عملیات نصب و راه اندازی و کالیبراسیون بوده است و خواهان دلیلی بر اجرأی تعهد خویش ارائه نکرده است و طی سند عادی مورخ 1386/3/5 نیز به عدم توانایی خود به اجرأی تعهد در این خصوص اقرار کرده است و طی سند عادی دیگری نیز که مصون از انکار خواهان باقیمانده خواهان اعلام نموده است که در صورت عدم نصب و راه اندازی و کالیبراسیون ادعای برأی دریافت وجه نخواهد داشت. » حکم به رد دعوی صادر نموده است. در فرجه قانونی این حکم مورد تجدیدنظرخواهی شرکت مهندسی الف. قرار گرفته است.

حسب محتویات پرونده و لوایح تقدیمی خواسته تجدیدنظرخواه در دعوی مطروحه دو بخش است: بخش نخست مطالبه افزایش قیمت مطابق پروفرمای شماره پ/ 850039 مورخ 6 سپتامبر 2006 معادل 95/607 دلار، بخش دوم: شصت و یک هزار دلار از باقیمانده ثمن معامله که به موجب مکاتبات طرفین بابت تضمین نصب و راه اندازی و کالیبراسیون دستگاه‬ها نزد تجدیدنظرخوانده باقیمانده است.

دادگاه نظر به مجموع مدافعات طرفین و تصویر مکاتبات و قرارداد فی‬مابین اولاً: پذیرش افزایش قیمت از طرف تجدیدنظرخوانده به موجب نامه شماره 226- 34184 مورخ 1386/1/19 ثابت است و این امر از هرگونه انکار و ادعای آن سازمان مصون مانده است و تفاوت بهاء دو فقره پروفرمای کالای خریداری شده نیز مبین استحقاق تجدیدنظرخواه معادل 95/607 دلار (آمریکا) است بنا بر مفاد توافقات طرفین و خارج بودن این وجه از مبلغ نگهداری شده بابت تضمین تعهدات تجدیدنظرخواه، دادگاه تجدیدنظرخواهی را در این بخش از خواسته وارد و موجه تشخیص و مستنداً به ماده 10 و 1275 قانون مدنی و مواد 198 و 358 و 515 قانون آیین دادرسی مدنی دادنامه تجدیدنظر خواسته را نسبت به مبلغ مذکور نقض و حکم به محکومیت سازمان تجدیدنظرخوانده به پرداخت مبلغ 95/607 دلار آمریکا و مبلغ 97/901/568 ریال بابت هزینه دادرسی در حق شرکت تجدیدنظرخواه صادر و اعلام می دارد.

ثانیاً: راجع به بخش دوم از خواسته و خسارت تأخیر تأدیه نظر به اینکه نصب و راه اندازی جزء وظایف و تعهدات تجدیدنظرخواه در قرارداد و پرداخت تتمه ثمن نیز منوط به انجام این بخش تعهدات بوده که به دلالت نامه شماره 358- 34184 مورخ 1386/2/8 سازمان تجدیدنظرخوانده و موافقت تجدیدنظرخواه طی شماره م/ 860020 مورخ 1382/2/8 ضبط معادل 56/000/000 تومان به عنوان ضمانت اجرأی آن بخش از تعهد مورد تراضی طرفین قرار گرفته است و تجدیدنظرخواه دلیلی بر انجام تعهد یا انصراف تجدیدنظرخوانده از این بخش از تعهدات آن شرکت یا نصب و راه اندازی از طرف خود خریدار ابراز نداشته است بنابرأین تا زمان انجام تعهد استحقاق مطالبه این بخش از ثمن (61 هزار دلار) را ندارد و موضوع هماهنگی لازم جهت اعزام کارشناس جهت آموزش از قضیه خروج موضوعی دارد و مضافاً مطالبه خسارت تأخیر تأدیه نیز به جهت وجه رأیج نبودن دین در حدود ماده 522 قانون آیین دادرسی مدنی قابل پذیرش نبوده و دادگاه به استناد مواد 358 و 351 آن قانون ضمن رد تجدیدنظرخواهی دادنامه تجدیدنظر خواسته را در مورد خسارت تأخیر تأدیه عیناً و در مورد مطالبه 61 هزار دلار با اصلاح به قرار رد دعوی، تأیید می نماید.

این رأی قطعی است. مستشاران شعبه 12 دادگاه تجدیدنظر استان تهران قیصری - حاجی حسنی