متن رأی
محتویات پرونده چنین دلالت دارد که تجدیدنظرخواه آقای م. ه. دو دستگاه آپارتمان با مشخصات مندرج در بیع نامه عادی به تجدیدنظرخوانده شرکت الف. فروخته و ضمن آن قید کرده اند که: «خریدار به اطلاع فروشنده رساندند که قصد استفاده اداری از واحدهای مورد معامله را دارند، فروشنده علاوه بر اعلام رضایت خود در این خصوص متعهد هستند که خریداران سایر واحدهای ساختمان را از این امر مطلع سازند». فی الحال شرکت مذکور دادخواستی به خواسته الزام فروشنده به رضایت رسمی به تغییر کاربری به اداری واحدهای خریداری شده را به استناد مراتب مذکور نموده که شعبه محترم 181 دادگاه عمومی حقوقی تهران طی دادنامه شماره 930559 مورخ 1393/6/3 تجدیدنظرخواه را به ایفای شرط ضمن عقد مبنی بر اعلام رضایت رسمی در دفتر اسناد رسمی با موضوع تغییر کاربری واحدهای مورد معامله به اداری و جبران خسارات دادرسی محکوم که در فرجه قانونی موضوع تجدیدنظرخواهی آقای م. ح. به وکالت از وی و به طرفیت شرکت مزبور با وکالت آقای الف. ص. قرار گرفته است.
به اعتقاد این دادگاه تجدیدنظرخواهی مآلاً وارد و دادنامه موصوف عنه شایسته تأیید نیست چرا که اولاً تنظیم سند رسمی از آثار و توابع عرفی بیع و معامله است. ثانیاً تجدیدنظرخواه بر طبق مراضات حاصله با تجدیدنظرخوانده موافقت و رضایت خود با قصد تجدیدنظرخوانده بر استفاده اداری از مورد معامله را اعلام نموده است، موافقت و اعلام رضایت مزبور اساساً شرط و تعهد محسوب نیست که الزام به اجرا و اعلام آن، آنهم به نحو رسمی مطالبه شود، فلذا دعوی قابلیت استماع نداشته به استناد مواد 348 بندهای ج و هـ و 358 و 2 از قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی ضمن نقض حکم تجدیدنظر خواسته قرار رد دعوای تجدیدنظرخوانده را صادر و اعلام می دارد. این رأی قطعی است. مستشاران دادگاه شعبه 12 دادگاه تجدیدنظر استان تهران قیصری - حاجی حسنی