متن رأی
در این پرونده به دلالت سند عادی و معامله مورخ 1391/10/21 یک دستگاه آپارتمان پلاک. . . اصلی حوزه ثبتی شمیران و ملحقات آن در قبال مبلغ/600/000/000/5 ریال بین آقایان ج. م. و م. ب. مورد معامله قرار گرفته است. بشرح شرأیط مقرر در سند مذکور مقرر گردیده فروشنده مقدمات انتقال سند را فراهم و در تاریخ 1391/12/21 در دفتر اسناد رسمی شماره. . . تهران سند رسمی انتقال را بنام خریدار تنظیم و مورد معامله را نیز در همان تاریخ تحویل نماید و خریدار نیز مابقی ثمن را به مبلغ/600/000/000/3ریال در زمان تنظیم سند پرداخت نماید و برأی تأخیر انجام هریک از تعهدات طرفین، روزانه مبلغ دو میلیون ریال خسارت تعیین شده است. آقای ج. م. با وکالت خانم ف. ع. بطرفیت آقای م. ب. سه میلیارد و ششصد میلیون ریال مابقی ثمن و خسارت تأخیر پرداخت آن از قرار روزانه دو میلیون ریال از تاریخ 1391/12/21 و خسارت دادرسی را مطالبه و مدعی گردیده است: خوانده در تاریخ مذکور تتمه ثمن را پرداخت ننموده و عدم تنظیم سند رسمی انتقال به لحاظ عدم توانائی وی در تامین کل وجه بوده و به گواهی صادره از دفتر اسناد رسمی استناد جسته است.
درگواهی مذکور ضمن اشاره به درخواست وارده خوانده به شماره. . . . . مورخ 1391/12/21 راجع به علت عدم تنظیم سند که عبارتند از عدم تحویل مبیع، اختلاف در قدمت ساخت ملک و عدم اخذ پایان کار جدید (به شرح نوشته فوق) کسر الباقی ثمن از طرف خریدار را تا آخر وقت اداری 1391/12/21 به عدم ثبت معامله تصریح شده است.
خوانده با تقدیم دادخواست تقابل، الزام فروشنده را به تنظیم سند رسمی و تحویل مبیع و پرداخت خسارت تأخیر انجام تعهد ناظر بر تحویل مبیع را مطالبه نموده است. شعبه 117 دادگاه عمومی حقوقی تهران پس از یک سلسله رسیدگی به موجب دادنامه شماره 1025 مورخ 1392/9/26 حکم به محکومیت آقای م. ب. به پرداخت تتمه ثمن و پرداخت مبلغ روزانه دو میلیون ریال از تاریخ 1391/12/21 تا اجرأی حکم و خسارت دادرسی و نیز محکومیت آقای ج. م. به تنظیم سند رسمی انتقال و تحویل ملک موصوف در حق خواهان اصلی دعوی تقابل و خسارت دادرسی و نیز بطلان دعوی تقابل در مورد مطالبه خسارت تأخیر در تحویل مبیع به بی حقی صادر نموده است. آقای م. ب. در فرجه قانونی نسبت به محکومیت به پرداخت خسارت روزانه دو میلیون ریال و نیز حکم بر بی حقی در مطالبه خسارت تأخیر تجدیدنظرخواهی بعمل آورده است. دادگاه نظر به مجموع محتویات پرونده و مدافعات آنان اولاً: تجدیدنظرخواهی راجع به محکومیت به پرداخت خسارت تأخیر ایفای تعهد وارد است؛ چرا که تعهدات طرفین معاوضی و متقابل بوده است.
بنحوی که تجدیدنظرخواه مکلف به پرداخت تتمه ثمن در قبال انتقال و تحویل مبیع بوده که از پرداخت عاجز مانده است و تجدیدنظرخوانده نیز از انجام تعهد خود دایر بر تحویل مبیع و نیز انتقال سند خودداری کرده و گواهی دفتر اسناد رسمی مبین قابل ثبت بودن معامله با وجود عدم ارائه پایان کار جدید نمی باشد. فلذا تجدیدنظرخوانده بلحاظ اینکه عدم تنظیم سند انتقال ناشی از تخلفات طرفین بوده، مستحق دریافت خسارت مقرره نبوده است. ثانیاً: تجدیدنظرخواه نیز به دلالت استدلال فوق و متقابل بودن تعهدات و تخطی هر دو از انجام تکالیف قراردادی، استحقاق مطالبه خسارت ناشی از عدم ایفای تعهد را نداشته است. بنابرأین دادگاه به استناد ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی، دادنامه تجدیدنظرخواسته در مورد محکومیت به پرداخت روزانه دو میلیون ریال از تاریخ 1391/12/21 تا اجرأی حکم نقض و حکم به بی حقی تجدیدنظرخوانده در این مورد صادر و تجدیدنظرخواهی در بخش دیگر ضمن تأیید دادنامه موصوف در حکم به بی حقی تجدیدنظرخواه، از باب مطالبه خسارت عدم ایفای تعهد مردود اعلام می دارد. این رأی قطعی است.
رئیس و مستشار شعبه 12 دادگاه تجدیدنظر استان تهران دوبحری - قیصری