متن رأی
در خصوص دادخواست خانم س. غ. به طرفیت م. پ. به خواسته صدور حکم به الزام نامبرده به پرداخت اجرت المثل؛ توضیحاً که خواهان خواسته ای به شرح مذکور مطرح، خوانده در جلسه دادرسی حاضر نشده و دفاعی معمول نداشته است. خواسته خواهان از هرگونه ایرادی مصون مانده است. دادگاه ادعای نامبرده را ثابت تشخیص، مستنداً به ماده 336 قانون مدنی و ماده 5156-519 قانون آیین دادرسی مدنی، حکم به محکومیت خوانده به پرداخت مبلغ 230/000/000 ریال بابت اصل خواسته و مبلغ 6/600/000 بابت هزینه دادرسی در حق خواهان صادر و اعلام می نماید. رأی صادره غیابی ظرف مدت بیست روز قابل واخواهی و پس از آن ظرف بیست روز قابل تجدیدنظرخواهی است. رئیس شعبه 4 دادگاه عمومی خانواده اسلامشهر خادمی ممان حکم دادگاه در خصوص واخواهی آقای م. از رأی شماره 1868 که طی آن حکم به محکومیت وی به پرداخت اجرت المثل صادر شده است، با توجه به اینکه زوج عنوان کرده بابت اجرت المثل به همسرش زمین داده و منزل داده است و زوجه در دفاع بیان داشته که بابت خرید زمین و منزل قالی بافی کرده، همسرش پول زمین و منزل را داده است.
دادگاه بر فرض اینکه: 1- زمین و منزلی از طرف زوج رأیگان به زوجه واگذار شده است؛ 2- تا زوجه به گفته خودش قالی بافی کرده پول آن را به همسرش پرداخت کرده است؛ در هر دو حالت مستحق اجرت المثل نیست. در حالت اول که زوجه بابت اجرت المثل زمین از همسرش دریافت کرده، در فرض دوم زوجه در منزل زحمت کشیده در قبال آن اجرت زحمات را بابت قالی بافی از دیگران دریافت کرده؛ ضمن اینکه دلیلی بر عدم تبرع خود در قبال زحماتی که کشیده ارائه نکرده است. فلذا دادگاه ضمن پذیرش واخواهی واخواه، حکم به نقض دادنامه بدوی و بی حقی واخوانده نسبت به اجرت المثل صادر و اعلام می نماید. رأی صادره ظرف بیست روز پس از ابلاغ، قابل تجدیدنظرخواهی است. رئیس شعبه 4 حقوقی دادگاه عمومی خانواده اسلامشهر - خادمی ممان