متن رأی
در خصوص دعوی خانم م. ت. به طرفیت آقای ع. ک. به خواسته مطالبه نفقه معوقه با جلب نظر کارشناس و با احتساب خسارات دادرسی؛ دادگاه با توجه به محتویات پرونده ضمن احراز رابطه زوجیت زوجین به دلالت سند نکاحیه پیوستی و استماع اظهارات طرفین دعوی، نظر به اینکه پرداخت نفقه فرع بر تمکین بوده و در مانحن فیه زوجه به موجب دادنامه پیوستی شماره 1120 – 1393/7/27 صادره از این شعبه، به تمکین از زوج محکوم گردیده و از طرفی با توجه به مدارک و مستندات ابرازی مبنی بر پرداخت نفقه دادگاه دعوی خواهان را وارد تشخیص نداده، مستنداً به ماده 1108 قانون مدنی حکم به بی حقی دعوی خواهان صادر و اعلام می نماید و اما در خصوص دعوی خانم م. ت. به نمایندگی از فرزند مشترک به نام ف. ک. به طرفیت آقای ع. ک. با وکالت آقای الف. ن.
به خواسته مطالبه نفقه فرزند مشترک با جلب نظر کارشناس و با احتساب خسارات دادرسی، با عنایت به محتویات پرونده، تصویر مدارک و مستندات ابرازی پرداخت نفقه، توجهاً ممانعت زوجه از واگذاری حضانت فرزند مشترک به خوانده و ممانعت از ملاقات زوج با فرزند مشترک و نیز مفاد لایحه شماره 938 -1393/5/21 به شرح صفحه 44 و 45 پرونده، دادگاه دعوی خواهان را وارد تشخیص نداده و مستنداً به مفهوم مخالف ماده 1199 قانون مدنی، حکم به رد دعوی خواهان صادر و اعلام می نماید. آراء صادره حضوری و ظرف بیست روز پس ز ابلاغ، قابل اعتراض در دادگاه تجدیدنظر استان تهران می باشد. رئیس شعبه دادگاه عمومی حقوقی تهران - خدایی