متن رأی
تجدیدنظرخواهی خانم ل. ص. از دادنامه شماره 9309970216300356 مورخ 1393/3/24 شعبه محترم 263 دادگاه خانواده تهران که به موجب آن دعوی مطروحه از ناحیه تجدیدنظرخواه به طرفیت آقای الف. م. و خانم ب. ن. و خانم ه. و آقای الف. هردو م.
به خواسته مطالبه اجرت المثل ایام زوجیت در پرونده کلاسه 9209980216301424 حکم به رد دعوی تصدیر گردیده است وارد است چرا که عمده استدلال نسبتاً مشروحی که همکار محترم در متن رأی داشته راجع است به تبصره الحاقی به ماده 336 قانون مدنی که شرط تعلق اجرت المثل نسبت به زوجه با تخصیص موکول به عدم قصد تبرع در انجام امورات منزل توسط زوجه و صدور دستور از ناحیه زوج بوده که در مانحن فیه نتیجه استدلال همکار محترم در رأی صادره عدم احراز قصد تبرع زوجه بوده است با توجه به اینکه طبق قاعده نافی را نفی کافی است در مانحن فیه زوجه با درخواست اجرت المثل عدم قصد تبرع خود را اظهار داشته و بار اثباتی موضوع فوق با عرف نیست بلکه به عهده تجدیدنظرخواندگان می باشد و در رابطه شرط دیگر در خصوص اینکه امورات ذیل به دستور زوج بوده در ما نحن فیه قول زوجه متبع است چرا که زوج فوت شده و دعوی به طرفیت وراث اقامه گردیده است لذا دادگاه با تعیین وقت رسیدگی از طرفین دعوت و با ارجاع امر به کارشناس نهایتاً هیئت کارشناسی که نظریه هیئت مصون از تعرض باقی مانده مبلغ 182/000/000 ریال را به عنوان اجرت المثل ایام زوجیت تعیین نموده اند لذا دادگاه با وارد دانستن اعتراض معترض به استناد صدر ماده 358 قانون آئین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب مصوب 1379/1/21 در امور مدنی ضمن نقض دادنامه معترض عنه به استناد تبصره الحاقی به ماده 236 از قانون مدنی و مواد 198 و 518 و 519 از همان قانون تجدیدنظرخواندگان را به پرداخت مبلغ 182/000/000 ریال از بابت اصل خواسته توأم با خسارات دادرسی در حق تجدیدنظرخواه محکوم می نماید.
رأی صادره به موجب ماده 365 از همان قانون قطعی است. رئیس و مستشاران شعبه 2 دادگاه تجدیدنظر استان تهران سیفی- ارژنگی- موسوی