متن رأی
خانم ط. س. فرزند ع. طی دادخواستی به طرفیت آقای ن. ن. به انضمام کپی طلاق نامه و کپی شناسنامه فرزند ب. الف. ، شش ساله، کپی دادنامه صادره از شعبه اول دادگاه عمومی ل. به شماره 9009972218100597 به خواسته سلب حضانت و سرپرستی فرزند از خوانده و اعطای حضانت به ایشان به دادگاه عمومی بخش ل. تقدیم نموده و جهت رسیدگی به شعبه اول ارجاع شده است. شعبه مذکور خواهان را از طریق ابلاغیه و خوانده را به لحاظ مجهول المکان بودن با نشر آگهی با تعیین وقت رسیدگی دعوت کرده سپس ضمن تشکیل جلسه در وقت فوق العاده مضموناً با استناد به اینکه چون خوانده مجهول المکان اعلام شد، موجبی برأی رسیدگی وجود ندارد لذا به وفق ماده 12 قانون حمایت خانواده مصوب سال 91 و ماده 2 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی قرار عدم صلاحیت به اعتبار و شایستگی دادگاه عمومی شهرستان ک. (آدرس محل سکونت خواهان- عضو ممیز) صادر و پرونده را به مرجع مذکور ارسال داشته و پرونده به شعبه بیستم دادگاه خانواده ک. ارجاع و آن شعبه نیز به لحاظ اینکه محل اقامت خوانده مجهول بوده و محل اقامت خواهان هم در ب.
واقع است و طرفین هم پرونده جریانی در آن شعبه ندارند موضوع را منصرف از ماده 13 قانون حمایت خانواده تشخیص داده و مستنداً به مواد 11 و 26 و 27 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی قرار عدم صلاحیت خود را به شایستگی رسیدگی محاکم عمومی ب. صادر و پرونده را به آن مرجع ارسال داشته است. شعبه اول دادگاه عمومی بخش ب. با تشکیل جلسه با استدلال به اینکه موضوع گواهی عدم امکان سازش و توافق در آن در حوزه قضایی ل. صادر شده لذا وفق قانون حمایت خانواده ضمن نفی صلاحیت خویش و اعتبار صلاحیت بخش ل. در اجرأی مواد 27 و 26 قانون آیین دادرسی مدنی پرونده را به دیوان عالی کشور ارسال و پرونده به این شعبه ارجاع گردیده است.