متن رأی
فرجامخواهی آقای الف. ر. به وکالت از آقای الف. و. به طرفیت خانم س. س. با وکالت آقای م. ز. و خانم م. د. نسبت به دادنامه شماره 00158- 93/2/28 شعبه دوم دادگاه تجدیدنظر استان ا. مبنی بر تأیید و استواری دادنامه شماره 01894- 1392/12/1 صادره از شعبه اول دادگاه عمومی حقوقی د. مشعر بر صدور حکم بر فسخ نکاح وارد می باشد زیرا اولاً- مبنای حق فسخ جلوگیری از ورود ضرر است به همین لحاظ ماده 1121 قانون مدنی شرط تحقق حق فسخ در جنون برأی هر یک از زوجین را استقرار جنون دانسته است و الّا چنانچه در زمان اِعمال حق فسخ نکاح یا قبل از آن جنون مرتفع شده باشد طبعاً حق فسخی در بین نخواهد بود در این پرونده زوجه در تاریخ 1392/10/3 مبادرت به تقدیم دادخواست نموده درحالی که برابر الف- دادنامه شماره 87/868- 1387/6/20 شعبه سوم دادگاه عمومی حقوقی خ. رفع حجر آقای الف. و. صادر شده ب- طبق نامه شماره 6395/92/م/24-1392/11/16 اداره کل پزشکی قانونی استان ا. حسب نظریه روانپزشک، نامبرده (الف. و. ) در حال حاضر علائمی دال بر جنون نداشته. ج- شعبه سوم دادگاه عمومی حقوقی خ.
در مقام تقاضای اعاده دادرسی از دادنامه شماره 79/1776- 1379/10/19 (که در خصوص حکم حجر الف. و. بوده) رسیدگی و طی دادنامه شماره 00222- 1393/4/14 با این استدلال که چون طبق نامه شماره 661/17/93/000/1- 1393/3/25 پزشکی قانونی، مصادیق اشاره شده در گواهی پزشکی قانونی اولیه زمان درخواست حکم حجر به شماره 7182- 1379/10/6 (که با مصادیق تشنجات متوالی به همراه کاهش حافظه، وسواسی و تحریک پذیری) از مصادیق جنون محسوب نمی شود دادنامه موضوع اعاده دادرسی حجر خواهان به لحاظ جنون (به شماره 79/1776- 1379/10/19) را نقض و حکم بر بطلان دعوی مذکور به لحاظ عدم احراز شرأیط جنون را صادر و اعلام نموده. ثانیاً- وفق اصول حقوقی ادعای جنون خوانده از یک سو و طرح دعوا علیه چنین خوانده ای از سوی دیگر مانعه الجمع می باشد زیرا طرح دعوا علیه شخص مجنون صحیح نبوده و چنین دعوایی می بایست علیه ولی و یا سرپرست (حسب مورد) اقامه شود علی هذا با توجه به ایرادات ماهوی و شکلی فوق الاشعار به استناد مواد 371 (بند 2) و 401 (بند ج) از قانون آیین دادرسی مدنی، دادنامه فرجام خواسته را نقض و رسیدگی را به شعبه هم عرض ارجاع می نماید.
رئیس و اعضای معاون شعبه 15 دیوان عالی کشور- قدیانی- شریفی- سجادی