متن رأی
شعبه هفتم دادگاه عمومی شهرکرد طی دادنامه شماره 701272- 1392/10/23 در خصوص درخواست اداره سرپرستی دادگستری شهرکرد مبنی بر صدور حکم حجر آقای م. ک. توجهاً به محتویات پرونده ازجمله گواهی پزشکی قانونی به شماره. . . که اجمالاً سفاهت نامبرده را تأیید کرده است و با بررسی نحوه گفتار و رفتار وی در دادگاه و سایر قرائن مثبته موجود و با توجه به نظریه مشاور قضایی حجر نامبرده را به سبب سفاهت در حال حاضر محرز و مسلم دانسته و مستنداً به مواد 1211 و 1213 قانون مدنی و ماده 57 قانون امور حسبی حکم حجر وی را صادر نموده است و در خاتمه رأی اعلام کرده حجر از تاریخ ایجاد علت است که متصل به زمان صغر می باشد. آقای م. ک. نسبت به این رأی تجدیدنظرخواهی کرده و شعبه اول دادگاه تجدیدنظر استان چهارمحال و بختیاری با معرفی تجدیدنظرخواه به کمیسیون پزشکی قانونی اقدام نموده که طی نظریه 23 ک 21- 1393/2/8 اعلام کرده است که بر اساس معاینه و مصاحبه و سوابق طبی و شغلی نامبرده دارأی ضریب هوشی در حد مرزی می باشد که مانع از تصرفات در اموال و حقوق خودش نمی باشد و توانایی اداره امور خود را دارد.
وکیل تجدیدنظرخواه نیز طی لایحه ای در این مرحله با تقدیم استشهادیه ای مبنی بر اینکه موکل وی از سلامت عقلی برخوردار است سرانجام طی دادنامه شماره 100068- 1393/2/10 با عنایت به نظریه کمیسیون پزشکی که مصون از ایراد و تعرض مانده است نهایتاً تجدیدنظرخواهی را وارد تشخیص و با نقض دادنامه فرجام خواسته حکم به رد درخواست خواهان بدوی صادر نموده است. این رأی مورد فرجامخواهی خانم س. الف. واقع شده و پرونده به دیوان عالی کشور ارسال و پس از ارجاع آن به این شعبه توسط دفتر ثبت و تکمیل شده و اینک تحت نظر است. در لایحه فرجامخواهی خلاصتاً اظهار شده که فرجام خوانده از همان ابتدای کودکی به این بیماری مبتلا بوده و به همین علت از خدمت سربازی معاف شده است و لذا ضمن اعتراض به نظریه کمیسیون پزشکی تقاضای نقض دادنامه فرجام خواسته را نموده است. پرونده حکایت دیگری ندارد.