متن رأی
نظر به اینکه اولاً- کاربری ملک تجاری بوده و به گونه ای قانونی و مشروع برأی شاکی شکل گرفته و ثبات یافته است و بایستی به عنوان حقوق مکتسبه مورد احترام قرار گیرد و نمی تواند به موجب تصمیم لاحق کمیسیون موضوع ماده 5 قانون تأسیس شورأی عالی شهرسازی و معماری ایران سلب یا تحدید گردد، ثانیاً- فرمانداری که درخواست تغییر کاربری تجاری به اداری را از کمیسیون مذکور نموده یکی از ا عضای این کمیسیون محسوب و نمی تواند به عنوان عضو کمیسیون درخواست تغییر کاربری که در طرح تفصیلی تصویب نشده است را بنماید و به عنوان عضوی از کمیسیون به درخواست خود رسیدگی نماید، ثالثاًـ بررسی و تصویب طرح های تفصیلی شهری و تغییرات آنها در کمیسیون مذکور بنا به درخواست مالک یا قائم مقام قانونی وی امکان پذیر بوده و کمیسیون بدون ذکر جهات و مبانی لزوم تغییرات و بدون اتکای نظر کارشناس، مجاز به تغییر کاربری نمی باشد؛ لذا بنا به جهات فوق، خواسته شاکی مقرون به صحت تشخیص و با استناد به مواد 11 و 30 قانون دیوان عدالت اداری، حکم به انطباق بند 38 صورت جلسه کمیسیون مبحوث فیه و ابقای کاربری تجاری صادر و اعلام می گردد.
رأی صادره ظرف 20 روز از تاریخ ابلاغ، برابر ماده 65 قانون دیوان عدالت اداری، قابل تجدیدنظرخواهی در شعب تجدید نظر دیوان عدالت اداری می باشد. رییس شعبه 33 دیوان عدالت اداری دلاوری