متن رأی
تجدیدنظرخواهی آقای ب. م. و. . . به وکالت ازآقای الف. ک. به طرفیت آقایان م. و. و. . . و شرکت ن. با وکالت آقایان الف. م. و. . . از تجدیدنظرخوانده اخیر، نسبت به آن بخش از دادنامه شماره 930462 مورخ 1393/7/8 صادره از شعبه 154 دادگاه عمومی حقوقی تهران که طی آن تجدیدنظرخواه به تنظیم سند رسمی اجاره به میزان سهم خود از ملک موضوع پلاک ثبتی. . . مفروز و مجزی شده از. . . فرعی از اصلی مذکور به نفع شرکت ن با اجاره بهای 125/000/000 ریال شده، به گونه ای نیست که موجبات نقض دادنامه مزبور را فراهم آورد. زیرا اساس اعتراض این است که شرکت مذکور که مستأجر ملک فوق است، قبلاً طی اقرارنامه رسمی حق کسب و پیشه خود را ساقط کرده و بر این مبنا نتیجه گرفته اند که نبایستی محکوم به مراتب می شد. حال آنکه آمریت ماده 30 قانون روابط موجر و مستأجر مصوب 1356 که توجهاً به تاریخ شروع قرارداد اجاره در مورد محل، بر روابط طرفین حاکمیت دارد؛ اولاً: امکان توافق برخلاف قانون مزبور را منتفی و ثانیاً: علی الاصول تا قبل از طرح موضوع تخلیه موجبی برأی بحث پیرامون حق کسب و پیشه وجود ندارد.
فلذا مستنداً به ماده 358 از قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی، ضمن رد تجدیدنظرخواهی، دادنامه تجدیدنظرخواسته را (در مورد شرکت مذکور) تأیید می نماید. ولیکن چون حکم موصوف و موضوع آن، متوجه دیگر تجدیدنظرخواندگان نمی باشد، مستنداً به بند 4 ماده 84 و ماده 89 همان قانون، قرار رد تجدیدنظرخواهی صادر و اعلام می شود. این رأی قطعی است. رئیس و مستشار شعبه 51 دادگاه تجدیدنظر استان تهران ترابی - حاجی حسنی