متن رأی
در خصوص دعوی آقای م. ع. به طرفیت آقای ب. ط. به خواسته مطالبه وجه یک فقره چک به شماره. . . مورخ 1390/8/23 به مبلغ یکصد میلیون ریال با احتساب هزینه دادرسی، خسارت تأخیر تأدیه و با توجه به آنکه مدارک تقدیمی از ناحیه خواهان، دلالت بر استقرار دین به میزان خواسته برعهده خوانده داشته و بقاء اصول مستندات مذکور در ید مدعی، دلالت بر بقای دین و اشتغال ذمّه خوانده و استحقاق خواهان در مطالبه وجه آن دارد و چون خوانده دفاعی در قبال دعوی مطروحه معمول نداشته و دلیلی بر برائت ذمّه خود اقامه و ارائه نکرده است؛
لذا با عنایت به مراتب فوق و احراز دین و اصل بقای آن(اصل استصحاب)، دادگاه دعوی مطروحه را وارد و ثابت دانسته و مستنداً به مواد 198-515-519 قانون آئین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی و مواد 310-311-312 313-314 قانون تجارت، حکم به محکومیت خوانده به پرداخت مبلغ یکصد میلیون ریال بابت اصل خواسته و مبلغ یک میلیون و نهصد و پنجاه هزار ریال بابت هزینه دادرسی و پرداخت خسارت تأخیر تأدیه از تاریخ سررسید چک تا زمان وصول آن بر مبنای نرخ تورم اعلامی از سوی بانک مرکزی به استناد تبصره الحاقی به ماده 2 قانون صدور چک مصوب 1376/3/10 و ماده واحده مصوب 1377/9/21 مجمع تشخیص مصلحت نظام که توسط اجرأی احکام محاسبه خواهد شد، در حق خواهان صادر و اعلام می دارد. توضیحاً اینکه اجرأی احکام مکلف است هزینه دادرسی در خصوص خسارت تأخیر تأدیه را از خواهان وصول نماید. رئیس شعبه 117 دادگاه عمومی حقوقی تهران - برزگر