متن رأی
در این پرونده خواهان خانم م. و با وکالت آقای س. م. دادخواستی به خواسته صدور حکم به تنفیذ و اعلام فسخ نکاح موقت به طرفیت خوانده آقای م. ب. ز. تقدیم داشته است، بدین شرح که خواهان با بیان اینکه به موجب عقد موقت انجام گرفته و ضمن آن زوجه حق فسخ عقد را داشته است. هر چند که درج شرط فسخ به نفع یکی از طرفین قرارداد وفق قانون مجاز می باشد ولی در عقد نکاح به نظر می رسد درج حق فسخ فاقد محل قانونی است چون با نظم عمومی در ارتباط می باشد و عقد نکاحی را هر چند موقت منعقد گردیده است جز در موارد مصرحه قانونی نمی توان فسخ نمود مگر موجبات فسخ قانونی حادث گردد. زیرا اصل آزادی قراردادها و حاکمیت اراده در نکاح مواجه با محدودیتهایی است که نمی توان با نکاح به مانند سایر عقود رفتار نمود و هر شرطی را که در سایر عقود امکان درج وجود دارد در نکاح هم درج نمود. لذا خواسته خواهان را موجه و وارد ندانسته و حکم به بطلان ادعای وی صادر و اعلام می گردد. رأی صادره ظرف بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی در دادگاه تجدیدنظر استان تهران و سپس ظرف بیست روز قابل فرجامخواهی در دیوان عالی کشور می باشد.
رئیس شعبه 271 دادگاه عمومی خانواده تهران قربانی قادی