متن رأی
خواهان خانم س. ن. به طرفیت خوانده آقای م. ز.
دادخواستی به خواسته مطالبه اجرت المثل ایام زوجیت خود را تسلیم دادگاه نموده و اظهار داشته به موجب تصویر سند طلاق نامه و شناسنامه پیوستی دادخواست در مورخه 1391/11/30 از خوانده طلاق گرفته ولیکن در ایام زوجیت کارهای که شرعاً و قانون در تکلیف ایشان نبوده و قصد تبرع هم نداشته است در زندگی مشترک انجام داده ام حالیه خود را مستحق اجرت المثل ایام یاده شده میدانم خواستار صدور حکم بر محکومیت خوانده به پرداخت اجرت المثل ایام زوجیت خود هستم خوانده دعوی در دادگاه حاضر شده و اظهار داشته که زندگی مشترک آن ها در سال 1379/5/3 شروع شده و تا مورخ 1389/7/7 ادامه داشته است که خواهان نیز به این امر اذعان نموده لهذا دادگاه با التفات به ادله ابرازی و ارجاع امر به کارشناس اولیه تعیین میزان اجرت مورد خواسته به مبلغ 8/500/000 تومان توسط هیئت کارشناسان گردیده و نظریه هیئت کارشناسان مصون از هر گونه ایراد و خدشه باقی مانده است بنابرأین دادگاه با وصف کیفیت مطرح شده در اوراق بدست آمده خواسته خواهان را محمول بر صحت تلقی و مستنداً به ماده 336 قانون مدنی و تبصره الحاقی آن خوانده را به پرداخت 8/500/000 تومان در حق خواهان محکوم می نماید.
این رأی حضوری ظرف بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظر در محاکم تجدیدنظر استان تهران می باشد. دادرس شعبه 232 دادگاه عمومی خانواده تهران قنبرنیا