متن رأی
با ملاحظه اوراق پرونده، نظر به اینکه به موجب قانون جذب نیروی انسانی به مناطق محروم و دور افتاده و مناطق جنگی مصوب 7/12/1367 مجلس شورأی اسلامی و بند «3»; تصویب نامه شماره 23347/ت/215-12/6/73 هیأت وزیران در خصوص جذب و نگهداری نیروی انسانی متخصص و مجرب شاغل در دهستان ها و با عنایت به اطلاق قانون و تصویب نامه مذکور و آراء وحدت رویه شماره های 83 لغایت 87 مورخه 25/2/84 و 940-6/9/86 هیأت عمومی دیوان عدالت اداری، به کلیه مستخدمان رسمی و ثابت با احراز اشتغال و خدمت در دهستان های موضوع جدول پیوست مصوبه فوق الذکر، برابر یک ماه مجموع حقوق و فوق العاده شغل به عنوان پاداش مناطق محروم قابل پرداخت خواهد بود، لذا شکایت شاکی نسبت به مدت سنوات اشتغال در دهستان های محروم جدول پیوست مصوبه که مورد تأیید اداره طرف شکایت نیز قرار گرفته وارد تشخیص، حکم به ورود آن صادر می گردد.
اما در خصوص خواسته دیگر شاکی دایر بر مطالبه یک ماه مرخصی، مازاد بر مرخصی استحقاقی موضوع ماده (2) قانون فوق الذکر با توجه به اینکه حسب مدارک و مستندات ارائه شده از سوی اداره طرف شکایت، وجوه مرخصی مزبور هر ساله در حق شاکی پرداخت شده است، در نتیجه این قسمت از شکایت نیز غیر موجه تشخیص، حکم به رد آن صادر می گردد. رأی صادره قطعی است. رئیس شعبه 27 دیوان عدالت اداری ـ مستشار شعبه ساریخانی ـ مرادی