متن رأی
در خصوص دعوی آقای ب. ج. فرزند ج به طرفیت خانم ژ. ج. به خواسته مطالبه اجرت المثل از تاریخ 1389/08/22 لغایت صدور حکم و مطالبه خسارت دادرسی توجهاً به محتویات پرونده و دلایل موجود مالکیت منافع مورد ترافع به نام خواهان محرز است و به کیفیت منعکس در مستندات دعوی، بقای تصرفات خوانده در محل مورد ترافع محقق می باشد.
لذا دادگاه در جهت رسیدگی به دعوی خواهان و دلایل آن جلب نظر کارشناس معمول داشته و کارشناس منتخب دادگاه به شرح نظریه تقدیمی خود ضمن تائید وجود تصرفات خوانده، اجرت المثل ایام تصرف خوانده در محل متنازع فیه را از مورخ 1389/08/22 لغایت 1393/02/30 جمعاً مبلغ 333/243/561 ریال برآورد و اعلام نموده است که سهم خواهان از مبلغ فوق 740/720/124 ریال می باشد که نظریه کارشناس مصون از ایراد و تعرض طرفین بوده و دلیلی که حکایت از بی اعتباری نظریه کارشناس باشد ابراز نشده است با این وصف چون خوانده از دعوی مطروحه دفاعی به عمل نیاورده دادگاه دعوی خواهان را محمول بر صحت تلقی و مستنداً به مواد 466و473و320 قانون مدنی و مواد 198و519 قانون آیین دادرسی مدنی حکم به محکومیت خواند به پرداخت مبلغ 740/720/124 ریال بابت اصل خواسته به انضمام هزینه دادرسی و دستمزد کارشناسی در حق خواهان صادر و اعلام می نماید. بدیهی است اجرأی حکم منوط به پرداخت مابقی هزینه دادرسی از ناحیه خواهان می باشد رأی صادره حضوری محسوب و ظرف مدت بیست روز پس از ابلاغ قابل اعتراض در دادگاه تجدیدنظر استان تهران می باشد.
رئیس شعبه 47 دادگاه حقوقی تهران- شهمرادی