خلاصه جریان پرونده
دادنامه تجدیدنظرخواسته به شماره 9209972988201039 مورخه 1392/12/17 صادره از شعبه دوم دادگاه عمومی حقوقی بهارستان که بر محکومیت تجدیدنظرخواه ع. با وکالت ح. ب. به خلع ید از قسمتی از پلاک ثبتی. . . اصلی اشعار دارد مآلاً موافق قانون و مقررات موضوعه بوده و اعتراض به شرح لایحه اعتراضیه وارد نبوده و مستوجب نقض آن نمی باشد، زیرا که اولاً، مراتب مالکیت تجدیدنظرخوانده نسبت به پلاک ثبتی مختلف فیه به دلالت پاسخ استعلام ثبتی مضبوط در پرونده و نظریات ابرازی کارشناسان رسمی دادگستری مفروغ عنه می باشد و مادامی که سند رسمی مشارالیه به طریق قانونی منتهی به ابطال و بی اعتباری نگردد همچنان از حمایت قانونی برخوردار می باشد. ثانیاً، تصرف در ملک دیگری منوط به استیذان مالک بوده که تجدیدنظرخواه دلیلی بر استیذان مالک در محدوده تحت تصرف خود از پلاک. . .
باشد به دادگاه ارائه ننموده است و اسناد ارائه شده از ناحیه نامبرده قابلیت معاوضه و تقابل با سند رسمی تجدیدنظرخوانده را ندارد و ثالثاً، مالک با طرح دعوی خلع ید مراتب عدم رضایت خود را در جهت ادامه تصرفات متصرف اعلام که با اسقاط اذن، ادامه تصرفات متصرف در حکم غصب می باشد. رابعاً، مراتب تصرفات تجدیدنظرخوانده در محدوده سند رسمی تجدیدنظرخواه به دلالت نظریات ابرازی کارشناسان منتخب مرحله نخستین محرز و مسلم می باشد ازاین رو دادنامه تجدیدنظرخواسته که بر همین اساس صادر گردیده خالی از هرگونه ایراد و اشکالی بوده و دادگاه ضمن رد درخواست تجدیدنظرخواهی، مستنداً به قسمت اخیر ماده 358 از قانون آیین دادرسی مدنی دادنامه معترض عنه را تأیید و استوار می نماید. رأی صادره حضوری و قطعی است. رئیس و مستشار شعبه 18 تجدیدنظر استان تهران امانی شلمزاری - کریمی رأی اصلاحی نظر به اینکه در نگارش دادنامه 9309970221800441 مورخ 1393/04/14 سهواً به جای پلاک ثبتی. . . پلاک. . .
قید گردیده است، لهذا با مجوز حاصله از ماده 351 از قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی ناظر به ماده 309 از قانون مرقوم، دادنامه فوق الاشعار از حیث پلاک ثبتی از. . . به. . . اصلاح می گردد. رأی اصلاحی توأم با رأی اصلی ابلاغ شود. رئیس و مستشار شعبه 18 تجدیدنظر استان تهران امانی شلمزاری - کریمی
رأی دادگاه
خواسته خواهان آقای ع. ر. با وکالت آقای ح. ب. به طرفیت شرکت ص. [به خواسته] اعاده دادرسی نسبت به دادنامه قطعی این شعبه به شماره 9309970221800441 مورخ 1393/4/14 و رأی اصلاحی به شماره 9309970221800598 مورخ 1393/5/14 به استناد بند 2 و 7 ماده 426 از قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی می باشد. دادگاه با بررسی اوراق و محتویات پرونده اعلام می دارد بند 2 ناظر به مواردی است که حکم موضوع اعاده دادرسی بیشتر از آنچه خواهان ها درخواست نموده اند صادر شده باشد که این ادعا متکی به دلیل موجه و مستدلی نمی باشد. ثانیاً، بند 7 نیز ناظر به مواردی می باشد که پس از صدور حکم موضوع اعاده دادرسی اسناد و مدارکی به دست آید که آن اسناد دلالت بر حقانیت مستدعی اعاده دادرسی داشته و ثابت شود که آن اسناد در زمان دادرسی منتهی به دادنامه موضوع اعاده دادرسی وجود خارجی داشته لیکن در اختیار متقاضی نبوده و مکتوم مانده باشد و به تعبیر دیگر قبول اعاده دادرسی به استناد بند مذکور منوط به 1. احراز حقانیت مدعی 2. احراز وجود خارجی سند مدرکیه در زمان دادرسی 3.
اثبات مکتوم ماندن آن می باشد این در حالی است که در مانحن فیه استعلام ارائه شده مورخ 1393/5/22 اداره ثبت اسناد املاک به عنوان سند مکتوم اساساً در زمان دادرسی وجود خارجی نداشته و در تاریخی مؤخر بر صدور حکم موضوع اعاده دادرسی از اداره ثبت اسناد املاک صادر شده، فلذا عنوان مکتوم بر آن صدق نمی نماید. از این رو دادگاه خواسته خواهان را قابل اجابت ندانسته و مستنداً به تبصره ماده 435 از قانون فوق الذکر قرار رد درخواست اعاده دادرسی را صادر و اعلام می نماید. رأی صادره قطعی است. رئیس و مستشار شعبه 18 تجدیدنظر استان تهران امانی شلمزاری - کریمی