متن رأی
در خصوص دادخواست تقدیمی از طرف آقای الف. ر. فرزند ع. به طرفیت خانم م. خ. با وکالت آقای الف. ن. به خواسته تقاضای فسخ نکاح (تدلیس در ازدواج طبق ماده 1128 قانون مدنی) شک در باکره بودن که دچار بیماری ویروسی و مقاربتی شده است دادگاه باملاحظه اوراق و محتویات پرونده صرف نظر ازاینکه عقد نکاح در تیرماه 1392 صورت گرفته و فوریت در فسخ رعایت نگردیده است و در تاریخ 2/2/93 دادخواست تقدیم دادگاه گردیده است و از همه مهم تر اینکه خواهان نیز خواسته خود را شک در باکره بودن مطرح نموده که دعوی وی منجز نمی باشد و همچنین اینکه به موجب دادنامه 93/50 مورخ 25/1/93 شعبه 239 اقرار و اذعان نموده است در برج شش 92 با زوجه همبستر شدم و در برج هفت سال 92 بیماری پیدا شد و باعنایت به اینکه در این پرونده مدعی عدم بکارت زوجه در هنگام عقد نکاح گردیده ولی مدرکی جهت صحت اظهارات خویش ارائه ننموده است و با توجه به اینکه بعد از وقوع عقد نکاح اصل عدم بکارت منتسب زوج است؛
لهذا دادگاه با توجه به مطالب معنونه فوق دعوی خواهان را وارد تشخیص نداده و مستنداً به ماده 1131 و ماده 1257 قانون مدنی حکم به رد دعوی خواهان صادر و اعلام می نماید. رأی صادره حضوری و ظرف بیست روز پس از ابلاغ قابل اعتراض در دادگاه محترم استان تهران می باشد. رئیس شعبه 239 دادگاه عمومی حقوقی تهران - حاتمی