متن رأی
در خصوص دعوی آقای ع. م. فرزند الف. با وکالت آقایان 1- ع. ح. 2- م. ع. به طرفیت ش. به مدیریت آقایان ک. ر. و م. ب. با وکالت آقای س. ن. به خواسته مطالبه مبلغ 4117360000 ریال بابت وجه یک فقره سند عادی به مبلغ 260000 یورو به انضمام خسارات دادرسی و تأخیر تأدیه بدین شرح که خواهان مبلغ خواسته را طی سه فقره پرداخت نقدی جهت سرمایه گذاری در دوره زمانی 1386 لغایت 1388 به خوانده دعوی تحویل داده است و سند عادی مذکور به تأیید مدیران شرکت آقایان ک. ر. و م. ب.
رسیده است و علیرغم مطالبه مبلغ مذکور طی اظهارنامه رسمی مورخه 16/12/89 خواندگان از استرداد مبلغ مذکور و پرداخت دین خود به خواهان امتناع نموده اند لذا خواهان تقاضای محکومیت خواندگان به شرح خواسته نموده است، خوانده دعوی طی لایحه دفاعیه شماره 1934 مورخ 11/7/91 وکیل ایشان طی لایحه دفاعیه شماره 2076 مورخ 25/6/92 اجمالاً ضمن اقرار به دریافت مبلغ مذکور اعلام داشته اند که مبلغ مذکور بابت سرمایه گذاری خواهان در شرکت بوده است که مبالغی به ایشان مسترد شده و با موافقت ایشان بخشی از پول نیز بابت پروژه های نفت و گاز در کشور مالزی به پیشنهاد خواهان سرمایه گذاری گردیده است و تهاتر صورت گرفته است که این دادگاه بر اساس تصمیم مورخه 6/10/91 و برخلاف اعلام نظر خواهان در جلسه دادگاه که پرداخت را قرض الحسنه اعلام نموده است آن را سرمایه گذاری تشخیص داده است و قرار ارجاع امر به کارشناس صادر گردیده است سه نفره کارشناسان جمع سود قابل احتساب برأی خواهان را مبلغ 328/731/824 ریال و میزان پرداختی خوانده به خواهان را 000/000/300/1 ریال ارزیابی نموده اند لذا با توجه به اینکه بر اساس محتویات پرونده و توافقاتی که فی مابین طرفین بوده است و عرف حاکم بر جامعه که اساساً پرداخت مبلغ مذکور را برأی قرض الحسنه به یک شرکت منطبق با واقع نمی داند بلکه موضوع حکایت از پرداخت مبلغ مذکور برأی سرمایه گذاری بوده است و نظر به اینکه لذا بنا به مراتب فوق الذکر و با توجه به اینکه نامه هیت کارشناسان با اوضاع واحوال پرونده نیز منطبق به نظر می رسد و اعتراض مؤثری نیز نسبت به نامه مذکور به عمل نیامده است و اگر پرداختی نیز از سوی طرفین به شخص ثالثی صورت گرفته است می بایست وفق مقررات دعوا علیه ثالث برأی استرداد وجهی که مدعی می باشند ثالث دریافت نموده است طرح و پیگیری شود لذا مستنداً به مواد 10 و 219 و 220 و 223 و 1284 و 1275 و 1290 قانون مدنی و مواد 198 و 515 و 519 قانون آیین دادرسی مدنی حکم به محکومیت خوانده به پرداخت مبلغ 3642091328 ریال بابت اصل خواسته و مبلغ 18000000 ریال بابت هزینه کارشناسی و مبلغ 72911826 ریال بابت هزینه دادرسی و پرداخت حق الوکاله وکیل صادر و اعلام می نماید.
و در خصوص مازاد خواسته خواهان همچنین خسارت تأخیر تأدیه نیز این دادگاه با توجه به مراتب فوق الذکر و نظر به اینکه موضوع منصرف از ماده 522 قانون آیین دادرسی مدنی می باشد لذا دعوای خواهان را غیره وارد تشخیص و مستنداً به ماده 1257 قانون مدنی حکم به ردّ دعوی خواهان صادر و اعلام می نماید رأی صادره حضوری محسوب و ظرف مهلت 20 روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی در دادگاه های تجدیدنظر استان تهران می باشد. رییس شعبه 107 دادگاه عمومی حقوقی تهران ـ کرمی