متن رأی
در خصوص دادخواست تقدیمی از طرف آقای ر. ز. فرزند ح. به طرفیت خانم ل. ل. به خواسته الزام خوانده به تمکین؛ دادگاه باملاحظه اوراق و محتویات پرونده از جمله فتوکپی رونوشت سند نکاحیه که مبین احراز رابطه زوجیت می باشد و خواهان نیز اعلام نموده که خوانده منزل را بدون اجازه اینجانب ترک نموده و حاضر به بازگشت به منزل نمی باشد و تقاضای الزام نامبرده به تمکین و بازگشت به منزل را خواستار گردیده و خوانده اعلام نموده است من حاضر به برگشت به منزل مشترک نمی باشم چون امنیت جانی ندارم وایشان تهدید و فحاشی می کند و مرا زده است و پرونده کیفری داریم که در مجتمع محلاتی زوج محکوم به جریمه نقدی از حیث توهین به من گردیده است و خوانده اعلام نموده ایشان محکوم به توهین شده لذا قادر به بازگشت به منزل به دلیل عدم امنیت جانی نخواهم بود با عنایت به اینکه زوجه نمی تواند با یک رأی به صورت مادام العمر از تمکین خودداری نماید و با توجه به اینکه بیش از شش ماه از مدت توهین و تشکیل پرونده توهین می گذرد. لذا دادگاه با توجه به مطالب معنونه فوق؛
دادگاه دعوی خواهان را وارد تشخیص داده و مستنداً به مواد 1102 و 1114 قانون مدنی حکم به تمکین از خواهان به نحو سکونت در محل سکونت زوج صادر و اعلام می نماید. ضمناً زوج مکلف به اقدامات اجرأیی جهت اسکان زوجه می باشد. رأی صادره به منزله نشوز زوجه درگذشته نمی باشد. رأی صادره حضوری و ظرف مدت بیست روز از تاریخ ابلاغ قابل اعتراض در دادگاه محترم تجدیدنظر استان تهران می باشد. رئیس شعبه 239 دادگاه عمومی حقوقی تهران ـ حاتمی