متن رأی
دعوای تجدیدنظرخواهی آقای الف. خ. به طرفیت تجدیدنظر خوانده خانم ش. ن.
نسبت به دادنامه شماره 939 مورخ 17/5/1392 شعبه دوم دادگاه عمومی حقوقی شهرستان قدس مآلاً وارد و درخور اجابت است چراکه ادعا تجدیدنظر خوانده در مرحله بدوی اجرت المثل ایام زوجیت و زندگی مشترک از 16/2/65 لغایت صدور حکم بوده که رسیدگی ماهوی به این امر وفق تبصره الحاقی به ماده 336 قانون مدنی مستلزم احراز ارکان و شرأیط مقرر مشتمل بر 1- انجام کارهای خارج از وظایف شرعی زوجه 2- استحقاق عرفی اجرت المثل برأی این امور 3- انجام این کارها با دستور زوج 4- عدم قصد تبرع زوجه بوده که بالطبع با ابراز ادله اثباتی و احراز جهات و مبانی استحقاق زوجه و با در نظر گرفتن مدت زندگی مشترک متداعیین و عدم نشوز زوجه در این ایام نهایتاً میزان اجرت المثل با جلب نظریه کارشناسی احتساب و برآورد می گردد حال اینکه دادگاه بدوی بدون ورود و رسیدگی به ادله و مبانی ادعا علی الراس در ماهیت امر انشاء حکم نموده که چنین تعلیمی واجد وصف حکم مقرر در ماده 299 از قانون آیین دادرسی مدنی نیست لهذا ضمن تذکر اشتباهات تایپی در رأی معترضٌ عنه با تلقی قرار از رأی صادره که به شرح اشعاری واجد ایراد و خدشه بوده دادگاه با پذیرش تقاضای تجدیدنظرخواهی واصله مستنداً به ماده 353 از قانون آیین دادرسی مدنی و ملاک ماده 403 از قانون مزبور با نقض دادنامه تجدیدنظر خواسته پرونده امر جهت رسیدگی ماهوی با لحاظ جهات مذکور به دادگاه بدوی اعاده می نماید.
رأی صادره قطعی است. رئیس شعبه 33 دادگاه تجدیدنظر استان تهران ـ مستشار دادگاه خیری ـ مرادی