خلاصه جریان پرونده
در خصوص دعوی خواهان ق. الف. به طرفیت خوانده س. الف.
به خواسته صدور حکم بر محکومیت خوانده به پرداخت اجرت المثل ایام تصرف خوانده در شش دانگ یک باب آپارتمان موضوع اجاره نامه عادی مورخه 1389/2/12 از تاریخ انقضای مدت اجاره 1390/2/30 لغایت 1391/4/3 یوم تخلیه با جلب نظر کارشناس نظر به اینکه با انقضای مدت اجاره تصرفات خوانده در مورد اجاره بدون اذن مالک در حکم غصب است و خوانده دلیلی بر جواز تصرفات خود اقامه ننموده است دادگاه با احراز استحقاق خواهان در جهت تعیین اجرت المثل ایام تصرف خوانده قرار ارجاع امر به کارشناسی صادر که کارشناس منتخب به شرح نظریه ثبت شده به شماره 4130-1391/11/14 اجرت المثل ایام تصرف خوانده را مبلغ 000/ 86/680 ریال که این نظریه پس از ابلاغ مورد اعتراض خواهان و خوانده واقع و دادگاه در جهت رسیدگی به اعتراض قرار ارجاع امر به هیئت کارشناسی صادر که اعضا هیئت کارشناسی به شرح نظریه ثبت شده به شماره 911-1392/3/20 اجرت المثل ایام تصرف خوانده را مبلغ 000/ 7/150 ماهیانه و جمعاً مبلغ 000/ 94/380 ریال تعیین که این نظریه نیز مورد اعتراض خوانده واقع لیکن دلایل اعتراض قید نشده و به نظر دادگاه با اوضاع واحوال محقق قضیه مسلم قضیه نیز انطباق دارد بنا علی هذا دادگاه دعوی خواهان را در حد نظریه هیئت کارشناسی ثابت و قانونی دانسته مستنداً به مواد 319 قانون مدنی و ماده 198-519-522 قانون آیین دادرسی مدنی دادگاه های عمومی و انقلاب حکم بر محکومیت خوانده به پرداخت مبلغ 000/ 380/ 94 ریال بابت اصل خواسته و مبلغ 1/887/600 ریال با توجه به هزینه ابطال تمبر در حق خواهان صادر و اعلام می دارد همچنین خوانده محکوم است خسارت تأخیر تأدیه را از تاریخ تقدیم دادخواست 1391/6/13 لغایت یوم وصول بر اساس شاخص بانک مرکزی در حق خواهان پرداخت نماید و در مورد درخواست خواهان بر صدور قرار تأمین خواسته چون خسارت احتمالی موضوع قرار تأمین خواسته با وصف ابلاغ اخطاریه توسط خواهان تودیع نشده شرأیط و ارکان صدور قرار فراهم نبوده دادگاه مستنداً به ماده 108 بند د قانون آیین دادرسی مدنی دادگاه های عمومی و انقلاب قرار ردّ آن را صادر و اعلام می دارد
رأی دادگاه
حضوری بوده ظرف بیست روز از تاریخ ابلاغ قابل تجدیدنظر در محاکم تجدیدنظر استان تهران است. رئیس شعبه 22 دادگاه عمومی حقوقی تهران - میرزاجانی