متن رأی
تجدیدنظرخواهی آقای م. م. با وکالت آقای ش. ر. و خانم ف. پ. نسبت به دادنامه شماره 92000700-30/6/92 صادره از شعبه 21 دادگاه عمومی تهران که به موجب آن حکم به محکومیت تجدیدنظر خوانده (خانم ط. الف. ) به پرداخت مبلغ 140/393/324 ریال به عنوان خسارت تأخیر تأدیه دعوی اصلی مطالبه اجرت المثل و پرداخت مبلغ 862/542/6 ریال بابت هزینه دادرسی و مبلغ 435/985/8 ریال حق الوکاله مرحله بدوی صادر و نسبت به مازاد مبلغ محکومیت تا سقف مبلغ خواسته حکم به بیحقی صادر گردیده و تجدیدنظرخواه از حیث مبلغ دویست میلیون ریال مبلغ توقیفی که در راستای تأمین خواسته صورت گرفته و در زمان محاسبه خسارت تأخیر تأدیه لحاظ نگردیده معترض و تقاضای تجدیدنظرخواهی نموده است.
نظر به اینکه اولاً مبلغ مورد ادعایی متعلق به تجدیدنظر خوانده بوده و به عنوان ودیعه در ید تجدیدنظرخواه قرارگرفته و حسب تقاضای وی به عنوان تأمین خواسته توقیف گردیده و قصوری از ناحیه تجدیدنظر خوانده صورت نگرفته ثانیاً مستنبط از ماده 522 قانون آیین دادرسی در امور مدنی مطالبه خسارت تأخیر تأدیه منوط به مشخص بودن مبلغ مورد مطالبه بوده و مدیون علیرغم مطالبه از تأدیه امتناع نموده باشد که با وصف مراتب مبلغ محکومٌ به متعاقب کارشناسی صورت گرفته در دعوای اصلی مشخص گردیده و کارشناسان منتخب پرونده اجرت المثل را با لحاظ تورم تعیین نموده اند لذا رأی صادره فاقد ایراد اشکال اساسی می باشد بنابرأین تجدیدنظرخواهی را غیرموجه تشخیص و با ردّ اعتراض دادنامه معترض ٌعنه را با استناد به ماده 358 از قانون مرقوم تأیید می نماید این رأی قطعی است. مستشاران شعبه 1 دادگاه تجدیدنظر استان تهران توکلی ـ صادقی