خواسته
خواهان م. ق. به طرفیت پ. ق. و خانم خ. ق. ، م. و م. ، ف. ، س. ، ع. ، س. شهرتین همگی ف.
اعاده دادرسی نسبت به دادنامه قطعی این شعبه به شماره 9209970221800712 مورخ 29/5/1392 به استناد بند هفتم ماده 426 از قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی می باشد دادگاه با بررسی محتویات پرونده اعلام می دارد بند هفتم ماده قانونی مرقوم ناظر به مواردی می باشد که پس از صدور حکم موضوع اعاده دادرسی اسناد و مدارکی به دست آید که آن اسناد و مدارک دلالت بر حقانیت مستدعی اعاده دادرسی داشته و ثابت شود که آن اسناد در زمان دادرسی منتهی به دادنامه موضوع اعاده دادرسی وجود خارجی داشته لیکن در اختیار متقاضی نبوده باشد و به تعبیر دیگر قبول اعاده دادرسی به استناد بند مذکور مستلزم احراز سه شرط 1ـ وجود داشتن اسناد در زمان دادرسی 2ـ عدم دسترسی به آن توسط خواهان 3ـ دلالت بر حقانیت وی داشتن است که در مانحن فیه آنچه به عنوان سند مکتوم از ناحیه خواهان ارائه گردیده همانا شهادت نامه می باشد که شهادت شهود بنا بر تصریح ماده 1285 از قانون مدنی از زمره ادله اثبات دعوی بوده و با سند که از دیگر دلایل اثبات دعوی است متفاوت می باشد به جهت آنکه سند عبارت از هر نوشته ای که در مقام دعوی یا دفاع قابل استناد باشد اطلاق می گردد حال آنکه شهادت بیان مطالب از ناحیه فرد ثالث در جهت ردّ یا اثبات یک دعوی است و عنوان سند بر شهادت صحیح نبوده و نمی باشد بنابرأین شهادت شهود هرچند به صورت کتبی باشد عنوان سند نداشته تا واجد وصف مکتوم باشد و از سوی دیگر تصویر چک های ارائه شده نیز عنوان مکتوم را ندارد ازاین رو دادگاه خواسته خواهان را قابل اجابت ندانسته و مستنداً به تبصره ماده 435 از قانون آیین دادرسی مدنی قرار ردّ درخواست اعاده دادرسی را صادر و اعلام می نماید.
رأی صادره قطعی است. رئیس شعبه 18 دادگاه تجدیدنظر استان تهران ـ مستشار دادگاه امانی شلمزاری ـ کریمی