متن رأی
با توجه به محتویات پرونده و سیرمراحل آنکه قبلاً نیز همان طور که در بالا ذکر شد در این شعبه (26 دیوان عالی کشور) مطرح و مورد رسیدگی قرارگرفته است در خصوص اعتراض و فرجامخواهی زوج آقای م. الف. به طرفیت فرجام خوانده زوجه خانم ز. ر.
نسبت به دادنامه فوق صادره از شعبه پانزدهم دادگاه تجدیدنظر استان خراسان رضویه که پس از رفع نقص مورد تذکر دیوان عالی کشور مجدداً دادنامه شماره 000135ـ 22/1/91 صادره از شعبه 42 دادگاه عمـومی حقـوقی مشـهد را مبنی بر گواهی عدم امکان سازش با اصلاحاتی مورد تأیید قرار داده است متذکّر می گردد اعتراض و فرجامخواهی وارد نمی باشد زیرا معترض و فرجام خواه محترم تصور کرده شرط ششم از شرأیط ضمن عـقد نکاح مندرج در عقـدنامه عبارت است از دو چیز 1ـ محکومیت قطعی زوج به مجازات پنج سال حبس و یا بیشتر 2ـ تحمّل پنج سال حبس درصورتی که این تصور مبنی بر اشتباه و برخلاف آنچه در عقدنامه ذکرشده است چون در شرط ششم عقدنامه فقط محکومیت قطعی به مجازات پنج سال حبس یا بیشتر ذکرشده و از تحمل 5 سال حبس ذکری به میان نیامده است وانگهی زوجه مدّعی است شوهرش (فرجام خواه) علاوه بر آن سوء رفتار مستمر داشته حتی پس از زندانی شدن نیز هر وقت که به مرخصی می آمده با خشونت و فحّاشی با وی برخورد می کرده است و نیز نفقه خود و فرزندانش را با اینکه توانائی پرداخت نفقه را دارد نپرداخته است و فرجام خواه در لایحه فرجامی اظهارات زوجه را تکذیب و گفته نفقه آن ها را پرداخت کردم ولیکن هیچ گونه مدرکی و دلیلی اقامه و ارائه نکرده و ضمیمه پرونده نمی باشد لذا با فرجامخواهی موافقت نمی شود و ضمن ابرام دادنامه فرجام خواسته فوق پرونده طبق ماده 396 قانون آیین دادرسی مدنی دادگاه های عمومی و انقلاب جهت اقدام مقتضی به دادگاه عودت داده می شود.
رئیس شعبه 26 دیوان عالی کشور ـ مستشار انصاری ـ جعفری