متن رأی
با توجه به محتویات پرونده و مدارک موجود در خصوص اعتراض و فرجامخواهی زوج آقای ح. ع. به طرفیت فرجام خوانده همسرش خانم ک. ز.
نسبت به دادنامه فوق که در تأیید دادنامه شماره 339-10/5/90 شعبه ششم دادگاه عمومی حقوقی آبادان مبنی بر حکم به بطلان دعوی خواهان (زوج) به خواسته فسخ نکاح به لحاظ تدلیس صادر گردیده است، متذکر می گردد اعتراض و فرجامخواهی وارد نمی باشد زیرا با قطع نظر از اظهارات زوجه مبنی بر این که موضوع سوختگی بدن را قبل از عقد به زوج اطلاع داده و کتمانی در بین نبوده است چون اولاً- مجرد کتمان سوختگی موجب تحقق تدلیس مجوز فسخ نکاح نمی باشد بلکه از نظر شرعی و قانونی در صورتی تدلیس مجوز فسخ نکاح محقق می شود که عاقد هنگام اجرأی صیغه نکاح ضمن عقد نکاح لفظاً سالم بودن بدن زوجه را از سوختگی شرط نماید و یا قبل از عقد سالم بودن بدن زوجه مطرح و عاقد عقد را مبتنیاً بر آن جاری کند یا به صورت وصف ذکر نماید و در موضوع پرونده هیچ یک از آن ها محقق نشده است و ثانیاً در مواردی هم که تدلیس مجوز فسخ نکاح محقق شده باشد، در صورتی می تواند اعمال حق خیار فسخ نکاح نماید که فوراً پس از اطلاع و بلافاصله فسخ نماید و در صورت تأخیر حق خیار فسخ نکاح ساقط می شود و در موضوع پرونده بر فرض اگر بگوییم به جهت تحقق تدلیس حق خیار فسخ تعلق گرفته است لیکن چون فوریت را رعایت نکرده و بعد از گذشت مدت زیادی (حدود دو سال) دادخواست فسخ نکاح تقدیم نموده است حق خیار فسخ ساقط شده است لذا فرجامخواهی وارد نیست و ضمن ابرام دادنامه فرجام خواسته فوق پرونده طبق ماده 396 قانون آیین دادرسی مدنی دادگاه های عمومی و انقلاب اسلامی جهت اقدام مقتضی به دادگاه اعاده و ارسال می گردد.
رئیس شعبه 26 دیوان عالی کشور - مستشار انصاری - افشاری