متن رأی
بر اساس دادخواست تقدیمی، خواهان محل اقامت خوانده را راور. . . تعیین نموده است با توجه به موضوع خواسته، دادگاه عمومی بهاباد در ابتدا تکلیف داشته است به موجب ماده 11 قانون آیین دادرسی مدنی مصوب سال 1379 مبادرت به صدور قرار عدم صلاحیت می نمود ولی دادگاه یادشده بنا به مندرجات پرونده با تعیین وقت دادرسی به موضوع رسیدگی مبادرت به صدور قرار ارجاع امر به داوری و تحقیق از گواهان می نماید اما در تاریخ 10/4/1392 طی رأی شماره 00193 با توجـه به محل اقامت خوانده قرار عدم صلاحیت خود را به شایستگی دادگاه عمومی حقوقی راور صادر می نماید.
اقدامات قضایی دادگاه عمومی بهاباد به لحاظ این که از ابتدا به لحاظ محل اقامت خوانده که در حوزه قضایی راور بوده صالح به رسیدگی نبوده لذا آثاری بر آن مترتب نیست و چون در زمان صدور قرار عدم صلاحیت (10/4/1392) قانون حمایت خانواده مصوب 1/12/1391 مجلس شورأی اسلامی حاکمیت داشته و خواهان در محل اقامت خود مبادرت به طرح دعوی نموده است لذا با پذیرش استدلال دادگاه عمومی حقوقی راور و بلااثر بودن رسیدگی سابق دادگاه عمومی بهاباد با توجه به موضوع خواسته دادگاه صالح برأی رسیدگی، دادگاه محل اقامت خواهان یعنی دادگاه عمومی بهاباد می باشد و با تأیید قرار عدم صلاحیت مورخ 30/4/1392 شعبه اول دادگاه عمومی حقوقی راور حل اختلاف می گردد. رییس شعبه 12 دیوان عالی کشور ـ مستشار طیبی ـ مصطفوی