متن رأی
در خصوص دعوی ه. ف. به طرفیت الف. و ح. الف. ک. و ن. و ن. و. اداره ثبت اسناد و املاک ق. و دفترخانه اسناد رسمی ش. تهران به خواسته صدور حکم به ابطال اسناد رسمی شماره 22138 مورخ 16/8/78 و 24273 مورخ 29/2/89 تنظیمی در دفتر اسناد رسمی ش. . تهران.
با عنایت به اوراق و محتویات پرونده نظر به اینکه خواهان در دادخواست تقدیمی و اظهارات خود بیان داشته در سال 1385 دعوی به خواسته مطالبه و ارائه صورت حساب مبالغ دریافتی حاصل از فروش آپارتمان های مشترک و متعلق به اینجانب و سپس الزام مشارٌالیه به تأدیه ثمن حاصل از فروش آپارتمان ها مطرح که نهایتاً با صدور حکم قطعی صادره از شعبه 12 دادگاه تجدید ظر، خوانده ردیف اول محکوم به تأدیه مبلغ 891/486/883/20 ریال در وجه خواهان گردیده است پس از صدور اجرائیه و تحقیق در خصوص اموال وی مشخص گردید خوانده ردیف اول دراثنای انجام کارشناسی و تعیین میزان بدهی نام برده، مشارٌالیه به قصد فرار از دین مسلم خود به طور صوری تمامی شش دانگ پلاک ثبتی 31565/70 واقع در بخش 11 تهران به نشانی میدان ونک خیابان ملاصدرا خیابان پ. پلاک. . . . . واحد. . . . را در تاریخ 16/8/87 طی سند شماره 22138را به فرزند خویش ح. الف.
خوانده ردیف دوم منتقل و مشارٌالیه آن را طی سند شماره 2473 تنظیمی در دفترخانه. . . . تهران در تاریخ 29/2/89 به خواندگان ردیف سوم چهارم منتقل نموده است با توجه به اینکه انتقالات صورت گرفته توسط خواندگان ردیف اول و دوم به جهت اضرار به حقوق اینجانب بوده اقدامات انجام شده مخدوش و موردایراد می باشد و مستند به ماده 218 قانون مدنی و ماده 4 قانون نحوه اجرأی محکومیت های مالی تقاضای صدور حکم به ابطال اسناد تنظیمی مرقوم در دفترخانه. . . .
تهران مورد استدعا می باشد و اینکه خواندگان ردیف اول و دوم و وکیل نامبردگان با تقدیم لایحه شماره 1586 مورخ 23/7/90 دفاع خاصی به عمل نیاوردند و خوانده ردیف ششم به موجب لایحه شماره 385 مورخ 6/5/90 اعلام داشته در صورت صدور حکم به تکالیف خود عمل خواهم نمود و سایر خواندگان با وصف ابلاغ قانونی در جلسه دادگاه حاضر نشدند بنابرأین با توجه به مطالب معنونه خصوصاً استعلام واصله شماره 389 مورخ 8/6/90 و استعلام شماره 1404 مورخ 29/6/90 بیانگر انتقال پلاک ثبتی به نام خوانده ردیف دوم از سوی خوانده اول به تاریخ 21/8/87 بوده و سپس در تاریخ 9/2/89 به خواندگان ردیف سوم و چهارم منتقل گردیده درحالی که محکومیت خوانده ردیف اول به موجب دادنامه شماره 290 در تاریخ 10/4/88 بوده یعنی قبل از صدور حکم و احراز دین خوانده ردیف اول و ملک به ایادی بعدی منتقل گردیده درحالی که بحث فرار از دین اطلاق احراز دین و انتقال بعد از مسجل شدن دین محکومٌ علیه می باشد درصورتی که در تاریخ انتقال سند (21/8/87) دین خوانده اول به خواهان محقق نشده بود چون با احراز و کارشناسی های انجام شده دادنامه در تاریخ 10/4/88 منجر به اصدار رأی گردیده است بنابرأین در زمان انتقال پلاک ثبتی دینی محقق نگردیده بود تا با انتقال پلاک ثبتی فرار از دین قلمداد شود چون در زمان انتقال پلاک ثبتی موضوع دین خواهان به جهت احراز با توسل به طریقیت و کشفیت که پس از رسیدگی های مفصل در پرونده با حجیت و قطعیت استقرار دین خوانده اول مورد اصدار قرارگرفته و مستفاد فرار از دین قانون مدنی بیانگر مسجل شدن موضوع فرار دین اعم از احراز قطعیت دین محکومٌ علیه و غیره می باشد فلذا نمی تواند انتقال بیع مزبور را قبل از صدور حکم فرار از دین تلقی و خللی به آن وارد نمود بناءًعلی هذا دعوی خواهان به کیفیت مزبور غیروارد تشخیص و دادگاه مستند به مواد 218 و 218 مکرر و ماده 1257 قانون مدنی حکم به بطلان دعوی خواهان صادر و اعلام می گردد رأی صادره ظرف 20 روز از تاریخ ابلاغ قابل تجدید نظر در محاکم تجدید نظر استان تهران می باشد.
مستشار دادگاه تجدید نظر و مأمور به خدمت در شعبه 89 دادگاه حقوقی تهران