متن رأی
خانم م. پ. دادخواستی به طرفیت آقای ح. به خواسته مطالبه وجه مبلغ 000/100/6 ریال به موجب کارکرد برأی خوانده تقدیم و اضافه نموده خوانده دعوی به موجب دلایل و اسناد پیوست مبلغ مورد دعوی را به اینجانب بدهکار می باشد که از تأدیه دین خود در فرجه مقرر خودداری و استنکاف ورزیده است لذا نظر به دلایل و مستندات پیوست با تسلیم این دادخواست صدور حکم محکومیت خوانده بر پرداخت مبلغ خواسته با احتساب کلیه خسارات دادرسی و مطالبه خسارات تأخیر تأدیه از محضر آن مقام محترم مورد استدعاست. پرونده به شعبه 505 شورأی حل اختلاف تهران ارجاع شده طرفین جهت رسیدگی دعوت شده اند، خواهان اظهار داشته به مدت یک ماه و سه روز در شهریور ماه برأی ح. کار کرده ام نه قراردادی نوشتند و نه اسمی از نوشتن بود و بخاطر اینکه نظر سوء داشتند بنده از کارکردن در منزل ایشان امتناع کردم، حالا برأی این که حق و حقوق بنده را ندهند هر تهمت و ناسزایی که بخواهد به من می زند، درخواست رسیدگی را دارم، خوانده اظهار داشته خانم م. پ. به عنوان فروشنده. . .
کار استخدام کردم دو هفته از این خانم برأی بستن قرارداد مزد او کارت ملی یا شناسنامه خواستم که نیاورد این مسئله 34 روز طول کشید که ما از ایشان خواستیم همکاری را قطع کند، فردای آن روز قرار شد که خانم مذکور بیاید حق و حقوق را تسویه کند که با یک آقایی که عنوان می کرد شوهرش هست به کارگاه آمد و سر و صدا و آبروریزی کرد، سپس شورأی مذکور در تاریخ 18/9/91 نظریه مشورتی خود را به محکومیت خوانده به پرداخت مبلغ 000/100/6 ریال اعلام کرد. سپس قاضی شورا طبق رأی مورخ 20/9/91 با استدلالی که کرده، خوانده را به پرداخت مبلغ شش میلیون و یکصد هزار ریال محکوم کرده به انضمام مبلغ سی هزار ریال بابت هزینه دادرسی. آقای ح. از رأی صادره تجدیدنظرخواهی نموده، پرونده به شعبه 24 دادگاه عمومی ارجاع شده این شعبه طبق رأی شماره 47 ـ 31/11/92 اعلام داشته شورأی حل اختلاف صلاحیت ذاتی رسیدگی به موضوع را نداشته لذا ضمن نقض رأی صادره قرار عدم صلاحیت خود را صادر و پرونده را جهت تشخیص صلاحیت به دیوان عالی کشور ارسال که به این شعبه ارجاع شده.